فیلترها
نتایج جستجو برای «اراده و تصمیم»: ۱۷ حدیث
الإمامُ عليٌّ عليه السلام ـ في بَيانِ خَصائِصِ الأنبِياء ـ:كانوا قوماً مُستَضعَفينَ، قَدِ اختَبَرَهُمُ اللّهُ بِالمَخمَصَةِ، وَابتَلاهُم بِالمَجهَدَة، وَامتَحَنَهُم بِالمَخاوِفِ، وَمَخَضَهُم بِالمَكارِهِ. فَلا تَعتَبِروا الرِّضى وَالسُّخطَ بِالمالِ وَالوَلَدِ جَهلاً بِمَواقِعِ الفِتنَةِ وَالاِختِبارِ في مَوضِعِ الغِنى وَالاِقتِدارِ؛ فَقَد قالَ سُبحانَهُ وَتَعالى: «أَيَحْسَبُونَ أَنَّمَا نُمِدُّهُم بِهِ مِن مَّالٍ وَ بَنِينَ * نُسَارِعُ لَهُمْ فِى الْخَيْراتِ بَل لاَّ يَشْعُرُونَ» ۱ فَإنَّ اللّهَ سُبحانَهُ يَختَبِرُ عِبادَهُ المُستَكبِرينَ فِي أنفُسِهِم بِأولِيائِهِ المُستَضعَفينَ فِي أعيُنِهِم. وَلَقَد دَخَلَ موسى بنُ عِمرانَ وَمَعَهُ أخوهُ هارونُ عليهماالسلام على فِرعَونَ وَعَلَيهِما
امام على عليه السلام ـ در تبيين ويژگى هاى پيامبران ـ:آنان گروهى مستضعف بودند كه خداوند، آنان را با گرسنگى آزموده بود و به سختى گرفتارشان ساخته و با ترس و بيمها آزمايششان كرده بود و از ناملايمات و ناراحتى ها پاكشان گردانيده بود. پس خشنودى و خشمِ خدا را به [داشتن يا نداشتن] مال و فرزند مپنداريد، كه اين از سرِ جهل به موارد آزمايش هنگام بى نيازى و قدرت است و از اين رو، خداوندِ پاك و بزرگ فرموده است: «آيا گمان مى كنند كه مال و فرزندانى كه به آنها مى بخشيم، [از آن روست كه] در نيكويى به ايشان، بى درنگ و پُرشتابيم؟ [نه،] امّا نمى فهمند» .
خداوند سبحان، بندگانِ خود را كه خودپسند و مستكبرند، به دوستانش كه در نظر آنان مستضعف و خوار و زبون اند، مى آزمايد. آنجا كه موسى بن عمران و برادرش هارون
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:و لكِنَّ اللّهَ سُبحانَهُ جَعَلَ رُسُلَهُ اُولي قُوَّةٍ في عَزائمِهِم، و ضَعَفَةً فيما تَرَى الأعيُنُ مِن حالاتِهِم. ۱
امام على عليه السلام:امّا خداوند سبحان فرستادگان خود را در تصميماتشان نيرومند قرار داد و در ظاهر، ناتوان و فقير گردانيد.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 192.
عنه عليه السلامـ في صِفَةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله ـ: قائما بِأمرِكَ، مُستَوفِزا في مَرضاتِكَ، غَيرَ ناكِلٍ عَن قُدُمٍ، و لا واهٍ في عَزمٍ. ۱
امام على عليه السلامـ در وصف پيامبر صلى الله عليه و آله ـفرمود: برپا دارنده كار و فرمان تو بود و شتابنده در تحصيل رضايت تو، بى آن كه از پيشروى بترسد و عقب بنشيند و در عزم و تصميمش سستى نشان دهد.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 72.
عنه عليه السلامـ في صِفَةِ المَلائكَةِ ـ: و لا تَعدو على عَزيمَةِ جِدِّهِم بَلادَةَ الغَفَلاتِ، و لا تَنتَضِلُ في هِمَمِهِم خَدائعُ الشَّهَواتِ. ۱
امام على عليه السلامـ در وصف فرشتگان ـفرمود: سستىِ ناشى از غفلتها بر تصميم آنها به كوشش [در عبادت]چيره نگردد و تيرهاى خدعه آلود شهوتها و خواهشهاى نفسانى، همّتهاى آنان را آماج خود قرار ندهد.
۱.نهج البلاغة: الخطبة91.
عنه عليه السلام:فتَداوَ مِن داءِ الفَترَةِ في قَلِبكَ بِعَزيمَةٍ، و مِن كَرَى الغَفلَةِ في ناظِرِكَ بِيَقظَةٍ. ۱
امام على عليه السلام:بيمارىِ سستىِ دلِ خود را با تصميم قوى درمان كن و خوابِ غفلتِ ديده بصيرتت را با بيدارى.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 223.
عنه عليه السلام:و لا تَجتَمِعُ عَزيمَةٌ و وَليمَةٌ، ما أنقَضَ النَّومَ لِعَزائمِ اليَومِ، و أمحى الظُّلمَ لِتَذاكيرِ الهِمَمِ! ۱
امام على عليه السلام:عزم و تصميم [براى رسيدن به كمالات و مقامات عالى] با سور چرانى (راحت طلبى) سازگار نيست. چه بسيار خوابهاى شبانگاهى كه تصميمات روز را بر هم زده و چه بسيار تاريكيهايى كه ياد همّتهاى بلند را از خاطره ها زدوده است!
۱.نهج البلاغة: الخطبة 241.
عنه عليه السلام:مَن ساءَ عَزمُهُ رَجَعَ عَلَيهِ سَهمُهُ. ۱
امام على عليه السلام:هر كه تصميمش بد باشد، تيرش به خود او بر گردد.
۱.غرر الحكم: 8315.
عنه عليه السلام:لا تَعزِم عَلى ما لَم تَستَبِنِ الرُّشدَ فيهِ. ۱
امام على عليه السلام:به كارى كه درستى آن برايت روشن نيست، تصميم مگير.
۱.غرر الحكم: 10183.
عنه عليه السلام:أصلُ العَزمِ الحَزمُ، و ثَمَرَتُهُ الظَفَرُ. ۱
امام على عليه السلام:ريشه تصميم، دورانديشى [يا قاطعيت] است و ميوه آن، كاميابى.
۱.غرر الحكم: 3095.
عنه عليه السلام:ضادّوا التَّوانِيَ بِالعَزمِ. ۱
امام على عليه السلام:با تصميم، به جنگ سستى برويد.
۱.غرر الحكم: 5927.
عنه عليه السلام:عَلى قَدرِ الرَّأيِ تَكونُ العَزيمَةُ. ۱
امام على عليه السلام:تصميم، بستگى به اندازه انديشه دارد.
۱.غرر الحكم: 6173.
عنه عليه السلام:الحَمدُ للّهِِ الّذي شَرَعَ الإسلامَ فسَهَّلَ شَرائعَهُ لِمَن وَرَدَهُ، و أعَزَّ أركانَهُ عَلى مَن غالَبَهُ، فجَعَلَهُ أمنا لِمَن عَلَقَهُ. و آيَةً لِمَن تَوَسَّمَ، و تَبصِرَةً لِمَن عَزَمَ. ۱
امام على عليه السلام:ستايش خدايى را كه شريعت اسلام را پديد آورد و دسترسى به آبشخورهاى آن را براى وارد شوندگانش آسان گردانيد و پايه هاى آن را در برابر چيره جويانِ بر آن، استوار ساخت و آن را براى كسى كه بدان بپيوندند جايگاهى امن قرار داد. و براى جوياىِ نشانِ [راه حق و رستگارى] نشانه و براى افراد مصمّم مايه بينش.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 106.
عنه عليه السلامـ في التَّحذيرِ مِنَ الشَّيطانِ ـ: فاجعَلوا عَلَيهِ حَدَّكُم، و لَهُ جَدَّكُم. و أجلَبَ بِخَيلِهِ عَلَيكُم، و قَصَدَ بِرَجِلِهِ سَـبيلَكُم، يَقتَنِـصونَكُم بِكُلِّ مَكانٍ، و يَضرِبونَ مِنكُم كُلَّ بَنانٍ، لا تَمتَنِعونَ بِحيلَةٍ، و لا تَدفَعونَ بِعَزيمَةٍ، في حَومَةِ ذُلٍّ. ۱
امام على عليه السلامـ در برحذر داشتن از شيطان ـفرمود: پس خشم و جدّيت خود را عليه او به كار گيريد ۲. سواران خود را بر ضدّ شما فراخواند و با پيادگانش قصد راه شما را نمود [تا از راه راست منحرفتان سازد]، در هر نقطه اى شما را شكار مى كنند و سر انگشتانتان را قطع مى كنند، با هيچ حيله و با هيچ عزمى نمى توانيد [ضربات و گزندهاى] آنان را از خود دفع سازيد؛ اين همه در حالى است كه شما در محاصره انبوهى از عوامل ذلّت آور هستيد.
عنه عليه السلامـ في صِفَةِ آدَمَ عليه السلام ـ: ثُمّ أسكَنَ سُبحانَهُ آدَمَ دارا أرغَدَ فيها عَيشَهُ، و آمَنَ فيها مَحَلَّتَهُ، و حَذَّرَهُ إبليسَ و عَداوَتَهُ، فَاغتَرَّهُ عَدُوُّهُ نَفاسَةً عَلَيهِ بِدارِ المُقامِ، و مُرافَقَةِ الأبرارِ، فباعَ اليَقينَ بِشَكِّهِ، و العَزيمَةَ بِوَهنِهِ. ۱
امام على عليه السلامـ در وصف آدم عليه السلام ـفرمود: سپس، خداوند سبحان آدم را در سرايى جاى داد و وسايل زندگيش را در آن جا فراوان ساخت و جايگاهش را امن كرد و او را از ابليس و دشمنى او برحذر داشت. اما دشمن او، كه به زندگى آدم در سراى جاويدان و همدميش با نيكان رشك مى بُرد، او را فريفت. پس [آدم]، يقين را به شك فروخت و تصميم را به سستى و ضعف.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 1.
عنه عليه السلام:فَيا لَها أمثالاً صائبَةً، و مَواعِظَ شافِيَةً، لَو صادَفَت قُلوبا زاكِيَةً، و أسماعا واعِيَةً، و آراءً عازِمَةً، و ألبابا حازِمَةً! ۱
امام على عليه السلام:چه مَثَلهاى درست و اندرزهاى شفابخشى! البته اگر به دلهاى پاك و گوشهاى شنوا و انديشه هاى مصمّم و خردهاى استوار و دورانديش برسند!
۱.نهج البلاغة: الخطبة 83.
كشف الغمّه:امام زين العابدين عليه السلام هر گاه آيه «اى كسانى كه ايمان آورده ايد! از خدا بترسيد و با راستگويان همراه باشيد» را تلاوت مى كرد، مى گفت: بار خدايا! مرا به بالاترين درجات اين دعوت بالا ببر و با عطا كردن تصميمى استوار، ياريم كن.