فیلترها
نتایج جستجو برای «احترام داشتن مال مسلمان»: ۱۴ حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله ـ حينَ نَظَرَ إلَى الكَعبَةِ ـ:مَرحَبا بِالبَيتِ ما أعظَمَكَ! وما أعظَمَ حُرمَتَكَ عَلَى اللّهِ! وَاللّهِ لَلمُؤمِنُ أعظَمُ حُرمَةً مِنكَ! لِأَنَّ اللّهَ حَرَّمَ مِنكَ واحِدَةً ومِنَ المُؤمِنِ ثَلاثَةً: مالَهُ، ودَمَهُ، وأن يُظَنَّ بِهِ ظَنَّ السّوءِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ هنگام نگريستن به كعبه ـ: زهى اين خانه و بزرگىِ آن را! چه سترگ است حرمت تو نزد خداوند! به خدا سوگند كه احترام مؤمن، بيش از توست؛ زيرا خدا از تو يك چيز را داراى حريم ساخته و از مؤمن، سه چيز را: مالش، خونش، و اين كه به وى گمان بد رود.
۱.مشكاة الأنوار: ص 149 ح 357.
عنه صلى الله عليه و آله:المُؤمِنُ حَرامٌ كُلُّهُ: عِرضُهُ، ومالُهُ، ودَمُهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مؤمن، يكسره احترام دارد: آبرويش، مالش، و خونش.
۱.المؤمن: ص 72 ح 199.
عنه صلى الله عليه و آله:لا يَأخُذَنَّ أحَدُكُم مَتاعَ أخيهِ لاعِبا ولا جادّا، ومَن أخَذَ عَصا أخيهِ فَليَرُدَّها. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هرگز هيچ يك از شما نبايد كالاى برادر [مؤمن] خود را، خواه به شوخى و خواه به جِد، برگيرد؛ و هر كه [حتّى]عصاى برادر [مؤمن]خود را بگيرد، بايد آن را باز پس دهد.
۱.سنن أبي داوود: ج 4 ص 301 ح 5003.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:ألا مَن ظَلَمَ مُعاهَدا، أوِ انتَقَصَهُ، أو كَلَّفَهُ فَوقَ طاقَتِهِ، أو أخَذَ مِنهُ شَيئا بِغَيرِ طيبِ نَفسٍ، فَأَنَا حَجيجُهُ يَومَ القِيامَةِ! ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هلا كه هر كس به نامسلمانِ پيمان دارنده اى ستم كند يا حقّش را ضايع سازد يا فراتر از توانش بر وى بار نهد يا بدون رضايتش چيزى از او بستاند، در روز قيامت، من خود با وى در مى افتم.
۱.سنن أبي داوود: ج 3 ص 171 ح 3052.
رسول اللّه صلى الله عليه و آلهـ حينَ نَظَرَ إلَى الكَعبَةِ ـ: مَرحَبا بِالبَيتِ ما أعظَمَكَ! وما أعظَمَ حُرمَتَكَ عَلَى اللّهِ! وَاللّهِ لَلمُؤمِنُ أعظَمُ حُرمَةً مِنكَ! لِأَنَّ اللّهَ حَرَّمَ مِنكَ واحِدَةً ومِنَ المُؤمِنِ ثَلاثَةً: مالَهُ، ودَمَهُ، وأن يُظَنَّ بِهِ ظَنَّ السّوءِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ هنگام نگريستن به كعبه ـ: زهى اين خانه و بزرگىِ آن را! چه سترگ است حرمت تو نزد خداوند! به خدا سوگند كه احترام مؤمن، بيش از توست؛ زيرا خدا از تو يك چيز را داراى حريم ساخته و از مؤمن، سه چيز را: مالش، خونش، و اين كه به وى گمان بد رود.
۱.. مشكاة الأنوار: ص 149 ح 357، بحار الأنوار: ج 67 ص 71 ح 39؛ المعجم الكبير: ج 11 ص 31 ح 10966 عن ابن عبّاس نحوه.
عنه صلى الله عليه و آلهـ في حَجَّةِ الوَداعِ ـ: إنَّ المُؤمِنَ عَلَى المُؤمِنِ حَرامٌ عِرضُهُ ومالُهُ ونَفسُهُ؛ حُرمَةٌ كَحُرمَةِ هذَا اليَومِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در حجّة الوداع ـ: آبرو و مال و جان مؤمن بر مؤمن حرام است و حرمتش، همانند حرمت اين روز است.
۱.. مسند ابن حنبل: ج 6 ص 170 ح 17543 عن سفيان بن وهب الخولاني.
عنه صلى الله عليه و آله:المُؤمِنُ حَرامٌ كُلُّهُ: عِرضُهُ، ومالُهُ، ودَمُهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مؤمن، يكسره احترام دارد: آبرويش، مالش، و خونش.
۱.. المؤمن: ص 72 ح 199 عن الإمام الصادق عليه السلام، بحار الأنوار: ج 77 ص 160 ح 164.
عنه صلى الله عليه و آله:حُرمَةُ مالِ المُؤمِنِ كَحُرمَةِ دَمِهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:احترام مال مؤمن، همانند احترام خون اوست.
۱.. سنن الدارقطني: ج 3 ص 26 ح 94 عن عبد اللّه.
عنه صلى الله عليه و آله:لا يَحِلُّ لِامرِئٍ أن يَأخُذَ مالَ أخيهِ بِغَيرِ حَقِّهِ؛ وذلِكَ لِما حَرَّمَ اللّهُ مالَ المُسلِمِ عَلَى المُسلِمِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ كس را روا نيست كه به ناحق، مال برادر [مؤمن] خود را وا گيرد؛ و اين از آن روست كه خداوند، مال مسلمان را براى مسلمان [ديگر] در حريم قرار داده است.
۱.. مسند ابن حنبل: ج 9 ص 154 ح 23666 عن أبي حميد الساعدي.
عنه صلى الله عليه و آله:لا يَحِلُّ لِامرِئٍ أن يَأخُذَ عَصا أخيهِ بِغَيرِ طيبِ نَفسِهِ، وذلِكَ لِشِدَّةِ ما حَرَّمَ اللّهِ مِن مالِ المُسلِمِ عَلَى المُسلِمِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ كس را نرسد كه [حتّى]عصاى برادر [مؤمن] خود را بدون رضايت وى برگيرد؛ و اين به سبب آن است كه خداوند، مال مسلمان را براى مسلمان [ديگر]، داراى حرمت فراوان قرار داده است.
۱.. السنن الكبرى: ج 9 ص 601 ح 19645.
الإمام الصادق عليه السلام:إنَّ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله وَقَفَ بِمِنى حينَ قَضى مَناسِكَها في حَجَّةِ الوَداعِ فَقالَ: أيُّهَا النّاسُ، اسمَعوا ما أقولُ لَكُم وَاعقِلوهُ عَنّي: أيُّ يَومٍ أعظَمُ حُرمَةً؟ قالوا: هذَا اليَومُ. قالَ: فَأَيُّ شَهرٍ أعظَمُ حُرمَةً؟ قالوا: هذَا الشَّهرُ. قالَ: فَأَيُّ بَلَدٍ أعظَمُ حُرمَةً؟ قالوا: هذَا البَلَدُ. قالَ: فَإِنَّ دِماءَكُم وأموالَكُم عَلَيكُم حَرامٌ كَحُرمَةِ يَومِكُم هذا في شَهرِكُم هذا في بَلَدِكُم هذا إلى يَومِ تَلقَونَهُ فَيَسأَلُكُم عَن أعمالِكُم، ألا هَل بَلَّغتُ؟ قالوا: نَعَم. قالَ: اللّهُمَّ اشهَد! ألا مَن كانَت عِندَهُ أمانَةٌ فَليُؤَدِّها إلى مَنِ ائتَمَنَهُ عَلَيها؛ فَإِنَّهُ لا يَحِلُّ دَمُ امرِئٍ مُسلِمٍ ولا مالُهُ إلّا بِطيبِ
امام صادق عليه السلام:همانا پيامبر صلى الله عليه و آله در حجّة الوداع در مِنا زمانى كه مناسكش را به پايان رسانيد، توقّف نمود و فرمود: «اى مردم! آنچه را مى گويم، بشنويد و آن را از من وا گيريد و نگاه داريد. كدام روز، برترين حرمت را دارد؟».
گفتند: همين امروز.
فرمود: «كدام ماه برترين حرمت را دارد؟».
گفتند: همين ماه.
فرمود: «كدام سرزمين، برترين حرمت را دارد؟».
گفتند: همين سرزمين.
فرمود: «همانا خون ها و مال هاتان نزد يكديگر حرمت دارد، همانند حرمت همين روز در همين ماه در همين سرزمين؛ تا آن گاه كه خدا را ملاقات مى كنيد و او درباره كارهاتان از شما بازخواست مى فرمايد. هلا آيا پيام را به شما ابلاغ كردم؟».
گفتند: آرى.
فرمود: «بار خدايا! گواه باش. هلا كه هر كس امانتى نزد خود دارد، آن را
۱.. الكافي: ج 7 ص 273 ح 12 عن أبي اُسامة زيد الشحّام، بحار الأنوار: ج 21 ص 381 ح 8؛ صحيح البخاري: ج 2 ص 619 ح 1652 عن ابن عبّاس وص 620 ح 1654 عن أبي بكرة وكلاهما نحوه.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:لا يَأخُذَنَّ أحَدُكُم مَتاعَ أخيهِ لاعِبا ولا جادّا، ومَن أخَذَ عَصا أخيهِ فَليَرُدَّها. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هرگز هيچ يك از شما نبايد كالاى برادر [مؤمن] خود را، خواه به شوخى و خواه به جِد، برگيرد؛ و هر كه [حتّى]عصاى برادر [مؤمن] خود را بگيرد، بايد آن را باز پس دهد.
۱.. سنن أبي داوود: ج 4 ص 301 ح 5003 عن عبد اللّه بن السائب ابن يزيد عن أبيه عن جدّه.
مسند ابن حنبل عن أبي حرّة الرقاشيّ عن عمّه:كُنتُ آخِذاً بِزِمامِ ناقَةِ رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله في أوسَطِ أيّامِ التَّشريقِ أذودُ عَنهُ النّاسَ، فَقالَ: يا أيُّهَا النّاسُ، أتَدرونَ في أيِّ شَهرٍ أنتُم، وفي أيِّ يَومٍ أنتُم، وفي أيِّ بَلَدٍ أنتُم؟ قالوا: في يَومٍ حَرامٍ وشَهرٍ حَرامٍ وبَلَدٍ حَرامٍ. قالَ: فَإِنَّ دِماءَكُم وأموالَكُم وأعراضَكُم عَلَيكُم حَرامٌ كَحُرمَةِ يَومِكُم هذا في شَهرِكُم هذا في بَلَدِكُم هذا إلى يَومِ تَلقَونَهُ.
ثُمَّ قالَ: اِسمَعوا مِنّي تَعيشوا: ألا لا تَظلِموا، ألا لا تَظلِموا! ألا لا تَظلِموا! إنَّهُ لايَحِلُّ مالُ امرِىٍء (مُسلِمٍ) إلّا بِطيبِ نَفسٍ مِنهُ. ۱
مسند ابن حنبلـ به نقل از ابو حرّه رقاشى، از عمويش ـ: در ميانه ايّام تشريق، زمام ماده شتر پيامبر خدا را در دست گرفته بودم و مردم را از وى كنار مى زدم. ايشان فرمود: «اى مردم! آيا مى دانيد در چه ماه و چه روز و چه سرزمينى هستيد؟».
گفتند: در روز و ماه و سرزمين حرام.
فرمود: «همانا خون ها و مال ها و آبروهاتان نزد يكديگر حرمت دارد، همانند حرمت اين روز در اين ماه در اين سرزمين، تا روزى كه خداوند را ديدار كنيد».
سپس فرمود: «از من بشنويد تا از زندگانى بهره بريد. هلا ستم نورزيد؛ هلا ستم نورزيد؛ هلا ستم نورزيد! هر آينه مال مسلمان [بر ديگران]، جز به رضايت وى حلال نيست».
۱.. مسند ابن حنبل: ج 7 ص 376 ح 20720.
مسند ابن حنبل عن جابر:إنَّ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله وأصحابَهُ مَرّوا بِامرَأَةٍ فَذَبَحَت لَهُم شاةً وَاتَّخَذَت لَهُم طَعاما، فَلَمّا رَجَعَ قالَت: يا رَسولَ اللّهِ، إنَّا اتَّخَذنا لَكُم طَعاماً فَادخُلوا فَكُلوا، فَدَخَلَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله وأصحابُهُ وكانوا لا يَبدَؤونَ حَتّى يَبتَدِئَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله، فَأَخَذَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله لُقمَةً فَلَم يَستَطِع أن يُسيغَها، فَقالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله: هذِهِ شاةٌ ذُبِحَت بِغَيرِ إذنِ أهلِها. ۱
مسند ابن حنبلـ به نقل از جابر ـ: پيامبر خدا و يارانش بر زنى گذشتند. وى براى ايشان گوسفندى ذبح كرد و غذايى فراهم ساخت. چون پيامبر صلى الله عليه و آله باز گشت، آن زن گفت: اى پيامبر خدا! براى شما غذايى فراهم آورده ايم. درون بيا و بخور.
پيامبر خدا و يارانش داخل شدند. آنان لب به غذا نگشودند تا پيامبر صلى الله عليه و آله آغاز فرمود. پيامبر خدا لقمه اى برگرفت؛ ليكن نتوانست آن را فرو برَد. سپس فرمود: «اين گوسفند به رضايت صاحب آن، ذبح نشده است».
۱.. مسند ابن حنبل: ج 5 ص 124 ح 14791.