مجمع البيان: روايت شده است كه از پيامبر صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله در باره معناى آيه «سپس كسانى را كه پروا داشته‏اند، نجات مى‏دهيم و ستمگران را در آتش، به زانو در افتاده، رها مى‏سازيم» سؤال شد. فرمود: «خداى متعال، آتش را مانند روغن جامد مى‏گرداند، و آفريدگان را بر روى آن گرد مى‏آورد. آن گاه، جارچى بانگ مى‏زند كه: "يارانت را بگير و ياران مرا رها كن"». پيامبر صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله فرمود: «سوگند به آن كه جانم در دست اوست، جهنّم ياران خود را بهتر مى‏شناسد تا مادر، فرزندش را».

التخويف من النّار: ابن ابى حاتم از حديث خالد بن دُرَيكْ تخريج كرده، از مردى صحابى كه گفت: پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله فرمود: «هر كس چيزى به من نسبت دهد كه نگفته‏ام، در برابر دو چشم جهنّم، جايگاه خود را فراهم مى‏كند». گفته شد: اى پيامبر خدا! آيا جهنّم، دو چشم دارد؟ فرمود: «آرى. آيا اين سخن خداى عز و جل را نشنيده‏اى: «هر گاه آنها را از فاصله‏اى دور ببيند، خشم و خروش آن را مى‏شنوند» .