پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در تورات آمده است ـ: هركه صبح خود را با آزمندى به دنيا آغاز كند، آن را با نارضايى از خدا آغاز كرده باشد، و هركه صبح خود را با شِكوه از مصيبتى كه بر او وارد شده بياغازد، در حقيقت از پروردگارش شِكوه كرده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هركه صبح كند و به فكر گرفتاريهاى مسلمانان نباشد، مسلمان نيست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هركه صبح كند در حالى كه تندرست و آسوده خاطر باشد و خوراك يك روز خود را داشته باشد، چنان است كه دنيا را داشته باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هركه صبح خود را بياغازد در حالى كه انديشه اى جز خدا در سر داشته باشد، از زيانكاران تجاوزگر باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر فردى از افراد امّت من كه صبح كند و انديشه اى جز خدا داشته باشد، از خدا نيست و هركه به كارهاى (گرفتاريهاى) مؤمنان اهتمام نورزد از مؤمنان نيست.

امام على عليه السلام:هركه صبح خود را با غم و اندوه دنيا آغاز كند، با نارضايى از قضاى خدا آغاز كرده باشد و هر كه بامدادش را با شِكوه از مصيبتى كه دامنگيرش شده بياغازد، با شِكوه از پروردگار خود آغاز كرده باشد.