پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى ابوذر! از خدا بترس و در حالى كه دلى تبهكار دارى، براى جلب احترام مردم، نزد آنان خود را خداترس وانمود مكن.

امام على عليه السلام:رياكار، ظاهرش زيبا و باطنش بيمار است.

امام على عليه السلام:چه زشت است كه آدمى، باطنى بيمار و ظاهرى زيبا داشته باشد!

امام على عليه السلام:خداوندا! به تو پناه مى برم از اينكه ظاهرم در نگاه مردم، نيكو باشد و باطنم كه بر تو آشكار است، زشت! خود را رياكارانه نزد مردم به چيزى بيارايم كه تو بهتر از من بدان دانايى. آن گاه، ظاهرِ نكويم را براى مردم، آشكار دارم و بدى كردارم را نزد تو آورم و بدين سان، به بندگان تو نزديك شوم و از خشنودى تو به دور مانم.

امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به سؤال از سخن خداى تعالى: «پس خود ستايى نكنيد» ـ: «مانند اينكه انسان بگويد: ديشب نماز خواندم، ديروز روزه گرفتم و امثال اين سخنان». سپس فرمود: «عدّه اى بودند كه چون صبح مى شد، مى گفتند: ما ديشب نماز خوانديم و ديروز، روزه گرفتيم. على عليه السلامفرمود: امّا من، شب و روز را مى خوابم و اگر بين شب و روز نيز فرصتى بيابم، در آن هم مى خوابم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس بر دانش خويش افزود، ولى بر هدايتش نيفزود، جز بر دورى اش از خدا نيفزود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس دانش اندوزد و به آن عمل نكند، خداوند، روز قيامتْ وى را نابينا بر مى انگيزد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه بگويد: «من دانشمندم»، نادان است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند دوست دارد كه بنده، حرفه اى داشته باشد تا بِدان از مردم بى نياز گردد، و بنده اى را كه دانش مى اندوزد تا با آن كاسبى كند، دشمن مى دارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل هزار پيشه از پيشه ها را به آدم عليه السلام آموخت و به او فرمود: «به فرزندان و خاندانت بگو: اگر شكيبايى نورزيديد، دنيا را با اين پيشه ها بجوييد؛ ولى آن را با دين مجوييد كه دين، خالص و تنها براى من است. واى بر كسى كه دنيا را با دين بجويد، واى بر او!».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به يكى از پيامبران وحى شد: «به آنان كه براى دين، تفقّه (ژرفكاوى) نمى كنند و براى عمل نمى آموزند و دنيا را با عمل آخرت مى جويند و براى مردم، پوست گوسفندان را به تن مى كنند، در حالى كه دل هايشان چون دل هاى گرگان است و زبان هايشان از عسل، شيرين تر و دل هايشان از صَبِر ۲ تلخ تر است، بگو كه: آيا به من نيرنگ مى زنند و مرا مسخره مى كنند؟! چنان فتنه اى برايشان آماده سازم كه بردبارشان را سرگردان كند».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه ديدى كه دانشمند با پادشاه، نشست و برخاستِ بسيار مى كند، بدان كه دزد است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل فرمان روايانى را كه با دانشمندان نشست و برخاست مى كنند، دوست مى دارد و بى گمان، خداوند، دانشمندانى را كه با فرمان روايان نشست و برخاست مى كنند، دشمن مى دارد. چون دانشمندان با فرمان روايان بنشينند، شيفته دنيا مى گردند و چون فرمان روايان با دانشمندان بنشينند، به آخرتْ راغب مى شوند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دانشمندان، امانتداران پيامبر براى بندگان خدايند، تا آن گاه كه با پادشاهان ـ در ستمگرى شان ـ در نياميزند. آن گاه كه چنين كنند، به پيامبران، خيانت كرده اند. پس، از آنان بر حذر باشيد و از آنان كناره بگيريد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به زودى، گروهى از امّتم در دين، تفقّه (ژرفكاوى) مى كنند و قرآن مى خوانند و مى گويند: «نزد فرمان روايان مى رويم و از دنيايشان بهره مى بريم؛ ولى در دينمان، از آنان كناره مى گيريم»؛ امّا اين گونه نمى گردد و همان گونه كه از خاربُن، جز تيغ چيده نمى شود، از نزديكى به آنان نيز چيزى به دست نمى آيد، مگر! ۳

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بى گمان، منفورترين خلق نزد خداوند عز و جل، دانشمندى است كه به ديدار كارگزاران [ـِ ستمگر] مى رود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ دانشمندى نيست كه با خواست خود، نزد قدرتمندى بيايد، جز آن كه با او در هر گونه كيفرى كه در آتش دوزخ مى بيند، شريك است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از شهوت پنهان بپرهيزيد. دانشمند، دوست دارد كه كنارش بنشينند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس دانش خود را به رُخ مردم بكشد، خداوند، او را در روز قيامت، انگشت نما مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه آوازه دانشش را به مردم برساند، خداوند در روز قيامت، آوازه [ى زشتى هايش] را به خلقش مى رساند و خوار و كوچكش مى سازد.