فیلترها
نتایج جستجو برای «آنچه امام جماعت باید رعایت کند»: ۳ حدیث
الإمامُ عليٌّ عليه السلامـ في وصيّتِهِ لِمحمّدِ بنِ أبيبكرٍحينَ وَلّاهُ مِصرَ ـ: وَانظُرْ إلى صلاتِكَ كيفَ هِي فإنّكَ إمامٌ لِقَومِكَ (يَنبَغِي لكَ) أن تُتِمَّها ولا تُخَفِّفَها، فَلَيسَ مِن إمامٍ يُصَلِّي بِقَومٍ يَكونُ في صلاتِهِم نُقصانٌ إلّا كانَ علَيهِ، لايَنقُصُ مِن صلاتِهِم شَيءٌ، وتَمِّمْها وتَحَفَّظْ فيها يَكُن لكَ مِثلَ اُجُورِهِم ولا يَنقُصُ ذلكَ مِن أجرِهِم شَيئا. ۱
امام على عليه السلامـ در سفارش به محمّد بن ابى بكر هنگام گماردن او به فرماندارى مصر ـنوشت: به نمازت بنگر كه چگونه است؛ زيرا تو امام [جماعت] مردم خود هستى.[سزاوار است] كه نماز را كامل به جاى آورى وسبك وناقص برگزارش نكنى؛ زيرا هر پيشنمازى كه براى مردمى نماز گزارَد و در نماز آنها كم و كاستى باشد، گناهش به گردن اوست واز نماز آنها چيزى كم نمى شود. نماز را كامل به جاى آر و بر آن مراقبت نما، تا تو نيز همانند پاداش همه آنها را داشته باشى و اين [پاداش تو]چيزى از ثواب آنها نمى كاهد.
۱.الأمالي للطوسي: 29/31.
عنه عليه السلامـ مِن كتابِهِ إلى اُمَراءِ البِلادِ ـ: صَلُّوابِهِم صلاةَ أضعَفِهِم، ولا تَكُونُوا فَتّانِينَ. ۱
امام على عليه السلامـ در نامه خود به فرمانداران شهرها ـنوشت: با آنان همچون نمازِ ناتوان ترينشان نماز بگزاريد و فتنه جو مباشيد.
۱.نهج البلاغة: الكتاب 52.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلامـ لَمّا سُئلَ عَمَّن أحَقُّ أن يَؤمَّ ـ: إنَّ رسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله قالَ: يَتَقَدَّمُ القَومَ أقرَؤهُم لِلقرآنِ، فإن كانُوا في القِراءَةِ سَواءً فَأقدَمُهُم هِجرَةً، فإن كانُوا في الهِجرَةِ سَواءً فَأكبَرُهُم سِنّا، فإن كانوا فِي السِّنِّ سَواءً فَليَؤمَّهُم أعلَمُهُم بِالسُّنَّةِ وأفقَهُهُم فِي الدِّينِ، ولا يَتَقَدَّمَنَّ أحَدُكُمُ الرَّجُلَ في مَنزِلِهِ، ولا صاحِبَ (الـ) سُلطانِ في سُلطانِهِ. ۱
امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به اين سؤال كه چه كسى براى امامت جماعت شايسته تر است ـفرمود: رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: پيشنمازى مردم را كسى به عهده گيرد كه قارى تر (قرآن خوان تر يا قرائتش بهتر) باشد؛ اگر در قرائت يكسان بودند آن كه در هجرت مقدمتر است، پيشنماز شود و اگر در هجرت نيز يكسان بودند آنكه سنّش بيشتر است به عهده گيرد؛ اگر همسنّ بودند آن كه به سنّت داناتر و در دين فقيه تر است، امامت كند. هيچ يك از شما در خانه كسى بر صاحب خانه مقدم [در پيشنمازى]نشود و نه بر صاحب نفوذى در قلمرو نفوذش.
۱.الكافي: 3/376/5.