فیلترها
نتایج جستجو برای «آغاز کعبه»: ۷ حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:بَعَثَ اللّهُ جِبريلَ عليه السلام إلى آدَمَ وحَوّاءَ، فَقالَ لَهُما: اِبنِيا لي بِناءً، فَخَطَّ لَهُما جِبريلُ عليه السلام، فَجَعَلَ آدَمُ يَحفِرُ وحَوّاءُ تَنقُلُ، حَتّى أجابَهُ الماءُ، نودِيَ مِن تَحتِهِ: حَسبُكَ يا آدَمُ. فَلَمّا بَنَياهُ أوحَى اللّهُ تَعالى إلَيهِ أن يَطوفَ بِهِ، وقيلَ لَهُ: أنتَ أوَّلُ النّاسِ، وهذا أوَّلُ بَيتٍ. ثُمَّ تَناسَخَتِ القُرونُ حَتّى حَجَّهُ نوحٌ، ثُمَّ تَناسَخَتِ القُرونُ حَتّى رَفَعَ إبراهيمُ القَواعِدَ مِنهُ ۱.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند جبرئيل را نزد آدم و حوا فرستاد و به آن دو فرمود: براى من خانه اى بسازيد. جبرئيل برايشان نقشه كشيد. آدم حفر مى كرد و حوّا (خاك را) منتقل مى كرد، تا به آب رسيد. از زير آن ندا آمد: بس است اى آدم! پس چون خانه را ساختند، خداوند به او وحى فرمود كه برگرد آن طواف كند و به او گفته شد: تو اولين كسى و اين اولين خانه است. سپس قرنها گذشت، تا آن كه حضرت نوح آن را ديدار كرد، بعد قرنها گذشت، تا آن كه حضرت ابراهيم، پايه هاى آن را برافراشت.
۱.دلائل النبوّة للبيهقيّ: 2 / 45 عن عبداللّه بن عمرو بن العاص، كنزالعمّال: 12 / 213 / 34718 نقلاً عن البيهقيّ في السنن وابن عساكر عن ابن عمر.
الإمام الباقر عليه السلام:أمّا بَدءُ هذَا البَيتِ فَإِنَّ اللّهَ تَبارَكَ وتَعالى قالَ لِلمَلائِكَةِ: «إنّي جاعِلٌ فِي الأَرضِ خَليفَةً» فَرَدَّتِ المَلائِكَةُ عَلَى اللّهِ عَزَّوجَلَّ فَقالَت: «أ تَجعَلُ فيها مَن يُفسِدُ فيها ويَسفِكُ الدِّماء ۱؟! فَأَعرَضَ عَنها، فَرَأَت أنَّ ذلِكَ مِن» سَخَطِهِ فَلاذَت بِعَرشِهِ، فَأَمَرَ اللّهُ مَلَكًا مِنَ المَلائِكَةِ أن يَجعَلَ لَهُ بَيتًا فِي السَّماءِ السّادِسَةِ يُسَمَّى الضُّراحَ ۲ بِإِزاءِ عَرشِهِ، فَصَيَّرَهُ لِأَهلِ السَّماءِ، يَطوفُ بِهِ سَبعونَ ألفَ مَلَكٍ في كُلِّ يَومٍ لا يَعودونَ، ويَستَغفِرونَ. فَلَمّا أن هَبَطَ آدَمُ إلَى السَّماءِ الدُّنيا أمَرَهُ بِمَرَمَّةِ هذَا البَيتِ ـ وهُوَ بِإِزاءِ ذلِكَ ـ فَصَيَّرَهُ لآدَمَ وذُرِّيَّتِهِ
امام باقر عليه السلام:امّا آغاز اين خانه، چنان بود كه خداوند به فرشتگان فرمود: «من در زمين جانشين قرار مى دهم» . فرشتگان پاسخ دادند: «آيا در آن كسى را قرار مى دهى كه در آن فساد مى كند و خونها را مى ريزد؟» . خداوند از فرشتگان روى گرداند. آن ها ديدند كه اين رويگردانى از خشم خداست. پس به عرش او پناهنده شدند. خداوند به يكى از فرشتگان فرمان داد تا در آسمان ششم، در برابر عرش او خانه اى برايش بسازد به نام «ضُراح»، كه آن را براى آسمانيان قرار داد كه هر روز هفتاد هزار فرشته طوافش مى كنند و باز نمى گردند و استغفار مى كنند. پس چون آدم به آسمان دنيا فرود آمد، خداوند فرمانش داد كه اين خانه را ـ كه در مقابل آن بود ـ ترميم كند. پس خداوند اين را براى آدم و نسل او قرار داد، همچنان كه آن خانه را براى
عنه عليه السلام:أمَرَ اللّهُ المَلائِكَةَ أن تَبنِيَ فِي الأَرضِ بَيتًا لِيَطوفَ بِهِ مَن أصابَ ذَنبًا مِن وُلدِ آدَمَ عليه السلام كَما طافَتِ المَلائِكَةُ بِعَرشِهِ؛ فَيَرضى عَنهُم كَما رَضِيَ عَنِ المَلائِكَةِ، فَبَنَوا مَكانَ البَيتِ بَيتًا رُفِعَ زَمانَ الطّوفانِ، فَهُوَ فِي السَّماءِ الرّابِعَةِ، يَلِجُهُ كُلَّ يَومٍ سَبعونَ ألفَ مَلَكٍ لا يَعودونَ إلَيهِ أبَدًا، وعَلى أساسِهِ وَضَعَ إبراهيمُ عليه السلام البَيتَ ۱.
امام باقر عليه السلام:خداوند فرشتگان را فرمان داد كه در زمين براى او خانه اى بسازند، تا هر كه از فرزندان آدم گناه كند، بر گرد آن طواف نمايد ـ آن گونه كه فرشتگان عرش خدا را طواف مى كنند ـ تا از آنان خشنود شود، همچنان كه از فرشتگان راضى شد. پس در محلّ كعبه، خانه اى ساختند كه زمان طوفان بالا برده شد، كه اكنون در آسمان چهارم است، هر روز هفتاد هزار فرشته بر گرد آن طواف مى كنند و هرگز به سوى آن بر نمى گردند. حضرت ابراهيم هم برپايه همان، كعبه را بنا نهاد.
۱.دعائم الإسلام: 1 / 292.
أبو خَديجَةَ عَنِ الإِمامِ الصّادِقِ عليه السلام:قُلتُ لَهُ: لِمَ سُمِّيَ البَيتُ العَتيقَ؟ قالَ: إنَّ اللّهَ عَزَّوجَلَّ أنزَلَ الحَجَرَ الأَسوَدَ لاِدَمَ مِنَ الجَنَّةِ، وكانَ البَيتُ دُرَّةً بَيضاءَ، فَرَفَعَهُ اللّهُ إلَى السَّماءِ وبَقِيَ اُسُّهُ، فَهُوَ بِحِيالِ هذَا البَيتِ يَدخُلُهُ كُلَّ يَومٍ سَبعونَ ألفَ مَلَكٍ لا يَرجِعونَ إلَيهِ أبَدًا، فَأَمَرَ اللّهُ إبراهيمَ وإسماعيلَ يَبنِيانِ عَلَى القَواعِدِ ۱.
ابو خديجه:به امام صادق عليه السلام عرض كردم: چرا كعبه را بيت العتيق (خانه آزاد) نام نهاده اند؟ فرمود: خداى متعال از بهشت، حجرالأسود را براى آدم فرود آورد. خانه كعبه دُرّى سفيد بود. پس خداوند آن را به آسمان بالا برد و پايه اش باقى ماند. پس آن در مقابل اين خانه است، هر روز هفتاد هزار فرشته وارد آن مى شوند كه هرگز دوباره به سوى آن باز نمى گردند. خداوند به ابراهيم و اسماعيل عليهماالسلام فرمان داد، كه كعبه را بر همان پايه ها بنا نهند.
۱.علل الشرائع: 398 / 1، الفقيه: 2 / 242 / 2302 وليس فيه صدره، الكافي: 4 / 188 / 2 موقوفًا.
الإمام الباقر عليه السلام:لَمّا أهبَطَ اللّهُ آدَمَ مِنَ الجَنَّةِ قالَ: إنّي مُنزِلٌ مَعَكَ بَيتًا يُطَوَّفُ حَولَهُ كَما يُطافُ حَولَ عَرشي، ويُصَلّى عِندَهُ كَما يُصَلّى عِندَ عَرشي. فَلَمّا كانَ زَمَنُ الطّوفانِ رُفِعَ، فَكانَتِ الأَنبِياءُ عليهم السلام يَحُجّونَهُ ولا يَعلَمونَ مَكانَهُ، حَتّى بَوَّأَهُ اللّهُ لاِءِبراهيمَ عليه السلام فَأَعلَمَهُ مَكانَهُ، فَبَناهُ مِن خَمسَةِ أجبُلٍ: مِن حِراءٍ، وثَبيرٍ، ولُبنانٍ، وجَبَلِ الطّورِ، وجَبَلِ الحِمِرِّ ۱.
امام باقر عليه السلام:چون خداوند، آدم را از بهشت فرود آورد، فرمود: من همراه تو خانه اى فرود مى آورم كه بر گرد آن طواف شود، آن چنان كه عرش من طواف مى شود و نزد آن نماز خوانده شود، همچنان كه نزد عرش من نماز خوانده مى شود. زمان طوفان، خانه به بالا برده شد. پيامبران خانه خدا را حج مى كردند ولى جاى آن را (دقيقا) نمى دانستند، تا آن كه خداوند جاى آن را براى حضرت ابراهيم مشخّص كرد. او هم خانه را از (سنگِ) پنج كوه بنا كرد: كوه حرا، ثَبير، لبنان، طور و حمر.
۱.فقه القرآن لقطب الدين الراونديّ: 1 / 292، مستدرك الوسائل: 9 / 328 / 11016 عنه؛ الدرّ المنثور: 1 / 308 نقلاً عن ابن جرير وابن حاتم والطبرانيّ عن عبداللّه بن عمرو بن العاص.
الإمام الصادق عليه السلام:كانَ مَوضِعُ الكَعبَةِ رَبوَةً مِنَ الأَرضِ بَيضاءَ تُضيءُ كَضَوءِ الشَّمسِ والقَمَرِ، حَتّى قَتَلَ ابنا آدَمَ أحَدُهُما صاحِبَهُ فَاسوَدَّت. فَلَمّا نَزَلَ آدَمُ رَفَعَ اللّهُ لَهُ الأَرضَ كُلَّها حَتّى رَآها، ثُمَّ قالَ: هذِهِ لَكَ كُلُّها. قالَ: يا رَبِّ، ما هذِهِ الأَرضُ البَيضاءُ المُنيرَةُ؟ قالَ: هِيَ أرضي ۱.
امام صادق عليه السلام:جايگاه كعبه، سرزمينى مرتفع و سفيد بود كه همچون خورشيد و ماه مى درخشيد، تا آن كه از دو فرزند آدم، يكى آن ديگرى را كشت، پس سياه شد. چون آدم فرود آمد، خداوند همه جاى آن زمين را براى او بالا آورد، تا آن را ديد. سپس فرمود: همه اين از آنِ توست. گفت: خدايا، اين زمين سفيد درخشان چيست؟ فرمود: آن زمين من است.
۱.الكافي: 4 / 189 / 4 عن عيسى بن عبداللّه الهاشميّ عن أبيه.
امام على عليه السلام ـ در شرح آيه «انّ اوّل بيتٍ.» ـ: اولين خانه اى كه براى مردم قرار داده شد و خجسته بود و در آن هدايت و رحمت و بركت بود (كعبه بود) و ابراهيم نخستين كسى بود كه آن را بنا كرد. سپس قومى از عرب و ازطايفه جُرهُم آن راساختند. سپس ويران شد، قريش دوباره آن را بناكرد.