پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به شَمَردَل پزشك ـ: هيچ كس را درمان مكن، مگر آن گاه كه بيمارىِ او را بشناسى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس [بدون تخصّصِ لازم]به كار طبابت دست يازد، [شرعا]ضامن است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس به حرامْ درمان جويد، خداوند در آن، شفايى قرار نمى دهد.

صحيح مسلمـ به نقل از وائل حَضْرَمى ـ: طارق بن سويد جُعفى از پيامبر خدا درباره شراب پرسيد. پيامبر صلى الله عليه و آله او را از اين كار، نهى كرد، يا ساختن آن را ناخوشايند داشت. وى گفت: من آن را تنها به عنوان دارو مى سازم. پيامبر خدا فرمود: «اين، دارو نيست؛ بلكه خود، بيمارى است».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به شَمَردَل پزشك ـ: هيچ كس را درمان مكن، مگر آن گاه كه بيمارىِ او را بشناسى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس [بدون تخصّصِ لازم] به كار طبابت دست يازد، [شرعا] ضامن است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس در حالى كه به طبابتْ شناخته شده نيست، عهده دار آن گردد و موجب فوت كسى يا صدمه اى كمتر از آن شود، ضامن است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس به حرامْ درمان جويد، خداوند در آن، شفايى قرار نمى دهد.

امام صادق عليه السلام:پيامبر خدا از مداوا كردن با داروى ناپاك، نهى فرمود.

مسند أبى يعلىـ به نقل از امّ سلمه ـ: يكى از دخترانم بيمار شد و من برايش [شرابى]در كوزه اى ريختم. در حالى كه آن دارو مى جوشيد، پيامبر صلى الله عليه و آله وارد شد و پرسيد: «اين چيست؟». گفتم: دخترم بيمار شده و برايش اين دارو را گذاشته ام. فرمود: «خداوند عز و جل، شفايتان را در [چيز] حرام، قرار نداده است».

صحيح مسلمـ به نقل از وائل حَضْرَمى ـ: طارق بن سويد جُعفى از پيامبر خدا درباره شراب پرسيد. پيامبر صلى الله عليه و آله او را از اين كار، نهى كرد، يا ساختن آن را ناخوشايند داشت. وى گفت: من آن را تنها به عنوان دارو مى سازم. پيامبر خدا فرمود: «اين، دارو نيست؛ بلكه خود، بيمارى است».