امام صادق عليه السلام:هرگاه يكى از شما از سودى كه مى برد، چيزى برداشته و كنار بگذارد و بگويد: «اين براى حج»، باز اگر سودى ببرد، مقدارى كنار گذاشته و بگويد: «اين براى حج»، موسم حج كه فرا رسد، نزد او خرجىِ سفر فراهم باشد، خدا هم براى او حج را مقدّر مى كند و او به حج مى رود. ولى برخى از شما سودى كه به دست آورده، خرج مى كند، هنگام حج كه مى رسد، مى خواهد هزينه سفر را از سرمايه بردارد، در نتيجه برايش دشوار مى آيد.

امام صادق عليه السلام:كسى كه تصميم به رفتن حج دارد و براى آن آماده شده، ولى محروم مى شود، به خاطر گناهى از حج محروم شده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:براى مكّه رفتن، شتاب كنيد؛ زيرا كسى نمى داند چه برايش پيش مى آيد، بيمارى و يا كارى.

امام باقر يا امام صادق عليهماالسلام:خداوند به ابراهيم فرمان داد، كه كعبه را بسازد و پايه هاى آن را بالا آورد و به مردم مناسك و اعمالشان را نشان دهد.

امام صادق عليه السلام:چهار چيز در چهار مورد، جايز نيست: خيانت، اختلاس، دزدى و ربا. اينها در حج، عمره. جهاد و صدقه جايز نيستند.

امام كاظم عليه السلام:اولين حجِ خاندان ما و مهريه زنانمان و كفن هاى ما، از دارايى پاكيزه ماست.

صفوان جمّال:به امام صادق عليه السلام عرض كردم: همراه خانواده ام قصد حج دارم، نفقه ام را به كمرم مى بندم (نظر شما چيست؟) حضرت فرمود: آرى (عيبى ندارد). پدرم مى فرمود: حفظ كردن خرجى از توانمندى مسافر است.

يونس بن يعقوب:به امام صادق عليه السلام عرض كردم: مُحرِم، هميان خود را به كمر مى بندد (چگونه است؟) حضرت فرمود: آرى (عيبى ندارد). بعد از (گم شدنِ نفقه اش) چه خيرى براى اوست؟.

يعقوب بن سالم:به امام صادق عليه السلام عرض كردم: همراه من درهم هايى است كه روى آن ها تصوير است و من در حال احرامم، آن ها را در هميانم نهاده به كمر مى بندم. حضرت فرمود: عيبى ندارد. مگر نه اينكه آن ها خرجى توست و پس از خداى متعال، تكيه ات به آن هاست؟.

امام صادق عليه السلام:هرگاه يكى از شما به حج رود، بايد حج خود را با ديدار ما به پايان بَرَد، چراكه اين (ديدار با امام) براى كامل شدن حج است.

سدير:در حالى كه امام باقر عليه السلام به خانه خدا وارد مى شد و من بيرون مى آمدم، دست مرا گرفت، سپس رو به كعبه كرد و فرمود: اى سدير! همانا مردم مأمور شده اند كه نزد اين سنگها آمده، طواف كنند، سپس نزد ما آيند و همبستگى و ولايتشان را با ما اعلام كنند.

امام باقر عليه السلام:همانا مردم مأمور شده اند كه نزد اين سنگها (ى خانه خدا) آمده، گِرد آن ها طواف كنند، سپس پيش ما آيند و ولايت و همبستگى خود را به ما خبر دهند و نصرت و يارى خود را به ما عرضه بدارند.

فضيل:امام باقر عليه السلام به مردمى كه بر گرد كعبه طواف مى كردند نگاه كرد، سپس فرمود: در جاهليّت اينگونه طواف مى كردند! همانا به آنان دستور دادند كه بر گرد كعبه طواف كنند، سپس به سوى ما كوچ كرده و نسبت به ما اعلام همبستگى و دوستى كنند و يارى خود را بر ما عرضه بدارند. آنگاه اين آيه را تلاوت كرد: «واجعل افئدةً مِن الناسِ تهوى اليهم؛ دلهايى از مردم را چنان قرار بده كه به سوى آنان شيفته گردند» .

امام باقر عليه السلام در تفسير آيه «فاجعل أفئدة من الناسِ تهوي إليهم؛ (ابراهيم عليه السلام: خدايا دلهايى از مردم را شيفته آنان بگردان) فرمود:. سزاوار است مردم اين خانه را زيارت كنند و بزرگ بدارند، چرا كه خداوند، آن را بزرگ داشته است. و سزاوار است هرجا كه هستيم، به ديدار ما آيند، ما راهنمايان (مردم) به سوى خداونديم.

امام صادق عليه السلام:براى زن و مرد مستحب است كه از مكّه بيرون نشوند، مگر آن كه يك درهم خرما خريده و به خاطر آنچه در حال احرامشان و در حرم خدا از آنان سر زده است، صدقه دهند.