نتایج جستجو برای «آخرین کسی که از آتش بیرون می آید»: ۴ حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إنّي لَأعْلمُ آخِرَ أهلِ النّارِ خُروجا مِنهُا، وآخِرَ أهلِ الجنّةِ دُخولاً الجنّةَ: رجُلٌ يَخرُجُ مِن النّارِ حَبْوا، فيقولُ اللّهُ تباركَ وتعالى لَهُ: اذهَبْ فادْخُلِ الجَنّةَ، فيَأتيها فيُخيَّلُ إلَيهِ أنّها مَلْأى، فيَرجِعُ فيقولُ: يا ربِّ، وجَدتُها مَلْأى! فيقولُ اللّهُ تباركَ وتعالى لَهُ: اذهَبْ فادْخُلِ الجَنّةَ. فإنَّ لكَ مِثلَ الدُّنيا وعَشرَةَ أمْثالِها، أو إنّ لكَ عَشرَةَ أمثالِ الدُّنيا. فكانَ يُقالُ: ذاكَ أدْنى أهلِ الجنّةِ مَنزِلةً. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:من مى دانم كدام دوزخى از همه ديرتر از جهنّم بيرون مى آيد و كدام بهشتى آخر از همه به بهشت مى رود: مردى كه با خزيدن، از آتش بيرون مى رود و خداوند ـ تبارك و تعالى ـ به او مى فرمايد: «برو، وارد بهشت شو». او خود را به بهشت مى رساند؛ امّا به خيالش مى رسد كه بهشت، پُر است. از اين رو، بر مى گردد و مى گويد: بار خدايا! بهشت پُر بود. خداوند ـ تبارك و تعالى ـ به او مى فرمايد: «برو و وارد بهشت شو. براى تو در بهشت، به اندازه دنيا و ده برابر آن، جا هست» يا «براى تو، [جايى] ده برابر دنيا وجود دارد.». گفته مى شود كه اين كس، فروپايه ترين فرد بهشت است.
۱.صحيح مسلم: ج 1 ص 173 ح 308 عن عبد اللّه بن مسعود.
عنه عليه السلام:وارِدُ النّارِ مُؤبَّدُ الشَّقاءِ. ۱
امام على عليه السلام:آن كه به دوزخ درآيد، بدبخت ابدى است.
۱.غرر الحكم: 10116.
عنه عليه السلام:وَفْدُ النّارِ أبدا مُعَذَّبونَ. ۱
امام على عليه السلام:وارد شوندگان به آتش، براى هميشه در عذابند.
۱.غرر الحكم: 10114.
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:إنّي لَأعْلمُ آخِرَ أهلِ النّارِ خُروجا مِنهُا، و آخِرَ أهلِ الجنّةِ دُخولاً الجنّةَ: رجُلٌ يَخرُجُ مِن النّارِ حَبْوا، فيقولُ اللّهُ تباركَ و تعالى لَهُ: اذهَبْ فادْخُلِ الجَنّةَ، فيَأتيها فيُخيَّلُ إلَيهِ أنّها مَلْأى، فيَرجِعُ فيقولُ: يا ربِّ، وجَدتُها مَلْأى! فيقولُ اللّهُ تباركَ و تعالى لَهُ: اذهَبْ فادْخُلِ الجَنّةَ. فإنَّ لكَ مِثلَ الدُّنيا و عَشرَةَ أمْثالِها، أو إنّ لكَ عَشرَةَ أمثالِ الدُّنيا. فكانَ يُقالُ: ذاكَ أدْنى أهلِ الجنّةِ مَنزِلةً. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:من مى دانم كدام دوزخى از همه ديرتر از جهنّم بيرون مى آيد و كدام بهشتى آخر از همه به بهشت مى رود: مردى كه با خزيدن از آتش بيرون مى رود و خداوند تبارك و تعالى به او مى فرمايد: برو، وارد بهشت شو. او خود را به بهشت مى رساند، اما به خيالش مى رسد كه بهشت پُر است. از اين رو، بر مى گردد و عرض مى كند: بار خدايا! بهشت پُر بود. خداوند تبارك و تعالى به او مى فرمايد: «برو، و وارد بهشت شو. براى تو در بهشت، به اندازه دنيا و ده برابر آن، جا هست. يا براى تو، [جايى]ده برابر دنيا وجود دارد.». گفته مى شد: اين كس، فرو پايه ترين فرد بهشت است.
۱.صحيح مسلم: 1/173/308.