پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس كار آخرتش را درست كند، خداوند عز و جل كار دنيايش را براى او درست مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آگاه باشيد كه دنيا و آخرت، هر دو، طالب اند و مطلوب. دنيا طالبِ آخرت را طلب مى كند تا اين كه او روزىِ خويش را به تمام و كمال دريافت كند. آخرت نيز، در طلبِ طالب دنياست تا اين كه مرگ، گردن او را بگيرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر خرابى، آباد كننده اى دارد و آباد كننده آخرت، عقل است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس آخرت را مى خواهد، بايد زيور زندگىِ دنيا را رها كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به على عليه السلام ـ: اى على! هر كس دنيا و آخرت برايش پيش آيد (بر سر دو راهىِ دنيا و آخرت قرار گيرد) و آخرت را برگزيند و دنيا را وا نهد، بهشت از آنِ اوست؛ و هر كس، از روى سبك شمردن آخرتش، دنيا را برگيرد، آتش از آنِ اوست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در بازگشتش از جنگ اُحُد، در حالى كه مردم ايشان را در ميان گرفته بودند ـ: اى مردم! به آباد كردن آخرتتان كه بِدان مكلّف شده ايد، روى بياوريد و از دنيايتان كه براى شما تضمين شده است [و روزى تان در آن، خواه ناخواه مى رسد]، روى بگردانيد و اعضا و جوارحى را كه به نعمت هاى او تغذيه شده است، در معصيت او كه موجب خشم خداوند مى شود به كار نگيريد و به طلب آمرزش از او بپردازيد و همّ و غمّ خود را صرف تقرّب به طاعت او كنيد. كسى كه به بهره اش از دنيا آغاز كند، بهره اش از آخرت را از كف مى دهد و به آنچه از دنيا مى خواهد هم نمى رسد؛ و كسى كه به بهره اش از آخرت آغاز كند، سهمش از دنيا به او مى رسد و از آخرت نيز به آنچه مى خواهد، دست خواهد يافت.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس كار آخرتش را درست كند، خداوند عز و جل كار دنيايش را براى او درست مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، دنيا را با انگيزه آخرت مى دهد و امتناع دارد كه آخرت را با انگيزه دنيا بدهد. ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه چيز است كه هر كس آنها را دارا باشد، ايمانش را كامل گردانيده است: اين كه در راه خدا از سرزنش هيچ سرزنشگرى نهراسد، و در هيچ كارش ريا نكند، و هر گاه دو كار برايش پيش آيد كه يكى براى دنيا و ديگرى براى آخرت است، كار آخرت را بر دنيا برگزيند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بنده مؤمن، هر گاه در حال جدا شدن از دنيا و روى آوردن به آخرت باشد، فرشتگانى سپيدروى، چنان كه گويى چهره هايشان آفتاب درخشان است، از آسمان با كفنى از كفن هاى بهشت و حُنوطى از حنوط هاى بهشت، نزد او فرود مى آيند و به فاصله يك چشم رس، نزدش مى نشينند. آن گاه، فرشته مرگ مى آيد و كنار سر او مى نشيند و مى گويد: «اى نفْسِ پاك! به سوى آمرزش و خُشنودى خداوند، بيرون شو».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دنيا طالب است و مطلوب، و آخرت [نيز]طالب است و مطلوب. پس هر كس آخرت را طلب كند، دنيا در طلب او برمى آيد تا او روزى اش را از آن، به تمام و كمال، دريافت كند. و هر كس دنيا را طلب كند، آخرت در طلب او برمى آيد تا مرگ به سراغش آيد و ناگهان، او را بگيرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آگاه باشيد كه دنيا و آخرت، هر دو، طالب اند و مطلوب. دنيا طالبِ آخرت را طلب مى كند تا اين كه او روزىِ خويش را به تمام و كمال دريافت كند. آخرت نيز، در طلبِ طالب دنياست تا اين كه مرگ، گردن او را بگيرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ بنده اى براى خدا، كارى را ـ كه انجام دادن آن، نزد خدا ناپسند است ـ ترك نمى كند، مگر آن كه خداوند، چيزى را كه براى دين و دنياى او بهتر از آن باشد، به او عوض مى دهد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر خرابى، آباد كننده اى دارد و آباد كننده آخرت، عقل است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس آخرت را مى خواهد، بايد زيور زندگىِ دنيا را رها كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه كرامت آخرت را مى خواهد، زر و زيور دنيا را رها مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ـ در مناجات ـ بار خدايا! مرا با دنيا، در دينم يارى كن و با تقوا، در آخرتم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به آخرت دست نمى يابيد، مگر با رها كردنِ [علاقه به] دنيا و برهنه شدن از آن. به شما سفارش مى كنم كه دوست بداريد آنچه را خدا دوست مى دارد و دشمن بداريد آنچه را خدا دشمن مى دارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه خداوند بنده اى را دوست بدارد، امور دنيا را بر او مى بندد و امور آخرت را بر او مى گشايد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش هايش به ابن مسعود ـ: اى پسر مسعود!. در نهان و آشكار، از خدا بترس.؛ زيرا خداى متعال مى فرمايد: «و براى كسى كه از مقام پروردگارش بترسد، دو بهشت است» و با در پيش گرفتن لذّات و شهوات، زندگى دنيا را بر آخرت برمگزين؛ زيرا خداى متعال در كتابش مى فرمايد: «و امّا هر كه طغيان كرد، و زندگىِ دنيوى را برگزيد، پس جايگاه او همان آتش است» . مقصود، دنياى لعنت شده است. هر آنچه در دنياست، لعنت شده است، مگر آنچه براى خدا باشد.