پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خير دنيا و آخرت، همراه دانش است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دانش، سرآمدِ همه خيرهاست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس بر پايه اى جز دانش رفتار كند، بيش از آن كه اصلاح كند، فساد به بار مى آورد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:جز اين نيست كه سراسرِ خير با عقل درك مى شود؛ و آن را كه عقل نيست، دين ندارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شرّ دنيا و آخرت، همراهِ نادانى است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نادانى، سرآمدِ همه بدى هاست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس براى گذرانِ زندگانى خويش به درستى برنامه ريزى كند، خداى ـ تبارك و تعالى ـ روزى اش مى بخشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا نشانه عاقل بودن انسان، آن است كه گذرانِ زندگى اش را سامان بخشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نشان ژرف انديشى هر فرد، اين است كه گذران زندگى اش را به سامان آورد. اين كه در پى سامان دادن زندگى ات باشى، دنيادوستى شمرده نمى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بر امّت خويش، نه از فقر، كه از برنامه ريزى نادرست، بيم دارم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر آينه عيسى بن مريم عليه السلام فرمود: «روز، آفريده شد تا در آن، نماز واجب را ادا كنى كه از آن، بازخواست و با آن، حسابرسى خواهى شد؛ و تا به پدر و مادرت نيكى كنى؛ و تا در زمين گام زنى و در پىِ گذران زندگى روزانه خود برآيى».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پس از اداى نماز واجب، روزى جُستن، واجب است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس بكوشد تا خود را عزيز و از مردمْ بى نياز بدارد، [هم رتبه] شهيد است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:جهاد، [فقط] آن نيست كه [كسى] در راه خدا شمشير زند. هر آينه، جهاد، آن است كه فرد، پدر و مادر و فرزندانش را [نيز]سرپرستى كند. پس چنين كسى در حال جهاد است. و آن كس كه خود را تأمين مى سازد تا از مردمْ بى نياز باشد، او هم در حال جهاد است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آن كه بكوشد تا پدر و مادرش را تأمين كند يا آنان را از مردمْ بى نياز سازد، [كارش]در راه خداست؛ و آن كس كه بكوشد تا همسر يا فرزندانش را كفاف بخشد و از مردمْ بى نياز كند، [نيز]در راه خداست؛ و آن كه تلاش مى كند تا خودش را بى نياز كند و از مردمْ مستغنى سازد، [نيز]در راه خداست؛ و آن كه تلاش مى كند تا بر دارايى خود بيفزايد، در راه شيطان است.

دعائم الإسلام:در جنگ تبوك، پيامبر صلى الله عليه و آله به جوانى نيرومند برخورد كه شتران فربهى را مى رانْد. ياران پيامبر به وى گفتند: اى پيامبر خدا! اگر نيرومندى و چابكىِ اين جوان و فربهىِ شترانش در راه خدا صرف مى شد، هر آينه بهتر بود. پيامبر خدا، او را فرا خواند و فرمود: «با اين شتران، در نظر دارى چه كنى؟». گفت: اى پيامبر خدا! من، همسر و خانواده اى دارم. با اين شتران به كسب درآمد مى پردازم تا آنان را از حاجت خواهى نزد مردم، بى نياز سازم و بدهى ام را بپردازم. فرمود: «مباد هدفت جز اين باشد!». گفت: نه. آن گاه كه جوان راهى شد، پيامبر خدا فرمود: «اگر راست گفته باشد، او را پاداشى است همانند پاداش رزمنده و حج گزارنده و عمره به جاى آورنده».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر آينه خداى متعال دوست مى دارد كه بنده اش را ببيند كه در طلبِ روزى، رنج مى بَرَد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس، خسته از كارِ خود، روز را به پايان ببرد، روزش را آمرزيده به پايان برده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس، خسته از جستجوى مال حلال، روز را به شب آورد، روز را آمرزيده به شب آورده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:روزى كه هيچ سايه اى جز سايه عرش نيست، هفت تن زير سايه آن اند:.[يكى] كسى كه در زمين گام مى زند تا از فضل خدا [روزى]بجويد و از آن، نياز خود را برطرف كند و با آن، به سوى خانواده اش باز گردد.