معانى الأخبارـ به نقل از عبد اللّه بن على بن الحسين، از پدرش امام زين العابدين، از امام حسين عليهماالسلام ـ: پيامبر خدا فرمود: «بخيلِ حقيقى، كسى است كه من در نزد او ياد شوم، ولى صلوات نفرستد».

المعجم الكبيرـ به سندش، از امام حسين عليه السلام ـ: پيامبر خدا فرمود: «هر كس من نزدش ياد شوم، ولى در صلوات فرستادن بر من، خطا كند [و نفرستد]، راه بهشت را نمى يابد».

الأمالى، صدوقـ به سندش، از امام حسين، از امام على عليهماالسلام ـ: پيامبر خدا فرمود: «هر كس بر من صلوات فرستد و بر خاندانم نفرستد، بوى بهشت را ـ كه از فاصله پانصد سال راه دريافته مى شود ـ درنمى يابد».

بُغيَة الطلبـ به نقل از زياد حارثى ـ: شنيدم كه امام حسين عليه السلام مى فرمايد: «هر كس تنها به خاطر خداى متعال به مسجدى درآيد، ميهمان خداست تا زمانى كه از آن جا خارج شود».

الأمالى، طوسىـ به نقل از فاطمه دختر امام حسين، از پدرش امام حسين، از امام على عليهماالسلام ـ: پيامبر خدا چون به مسجد مى آمد، مى گفت: «خداوندا! درهاى رحمتت را بر من بگشا» و چون بيرون مى رفت، مى گفت: «خداوندا! درهاى روزى ات را بر من بگشا».

دلائل الإمامةـ به نقل از فاطمه صغرا، از پدرش امام حسين عليه السلام، از فاطمه عليهاالسلامـ: پيامبر صلى الله عليه و آله چون به مسجد درمى آمد، مى گفت: «به نام خدا. خداوندا! بر محمّد، درود فرست و گناهانم را بيامرز و درهاى رحمتت را بر من بگشا» و چون بيرون مى رفت، مى گفت: «به نام خدا. خداوندا! بر محمّد، درود فرست و گناهانم را بيامرز و درهاى فضلت را بر من بگشاى».

المحاسنـ به نقل از عمير بن مأمون ـ: نزد امام حسين عليه السلام آمدم و به او گفتم: از جدّت پيامبر خدا، برايم حديث بگو. فرمود: «باشد. پيامبر خدا فرمود: هر كس پيوسته به مسجد برود، [حدّاقل به يكى از] هشت چيز دست مى يابد: آيتى استوار، يا فريضه اى عمل شده، يا سنّتى برپا، يا دانشى نو، يا برادرى قابلِ استفاده، يا سخنى كه او را به هدايتْ رهنمون شود يا از هلاكت بازش دارد، و تركِ گناه از سرِ ترس يا حيا».

رجال الكشّىـ به نقل از سعيد بن مُسيَّب ـ: امام زين العابدين عليه السلام به من فرمود: «اى سعيد! پدرم امام حسين عليه السلام، از پدرش [امام على عليه السلام]، از پيامبر خدا، از جبرئيل عليه السلام از خداوند جليل باشكوه، برايم نقل كرد كه: «هيچ بنده اى از بندگانم به من ايمان نياورد و تو را تصديق نكرد و در مسجدت به دور از چشمِ مردم، نماز نگزارد، جز آن كه گناهان گذشته و آينده اش را آمرزيدم».

الكافىـ به نقل از زراره ـ: به امام باقر عليه السلام گفتم: آيا شما امام حسين عليه السلام را درك كرده اى؟ فرمود: «آرى. به ياد دارم كه با او در مسجد الحرام بودم و سيل آمده بود و مردم، بر مقام ابراهيم عليه السلام ايستاده بودند. كسى بيرون آمد و مى گفت: سيل، مقام را بُرد. ديگرى خارج شد و مى گفت: نه؛ در جايش هست. پس امام حسين عليه السلام به من فرمود: «اى فلان! اينها چه مى كنند؟». گفتم: خدا، امورت را به سامان كند! مى ترسند كه سيل، مقام را ببرد. فرمود: «ندا بده: خداوند متعال، مقام را نشانه (عَلَم) قرار داده و آن را نمى بَرَد. در جاى خود بمانيد».

الذرية الطاهرةـ به نقل از فاطمه دختر امام حسين، از پدرش امام حسين عليه السلام ـ: پيامبر خدا فرمود: «چون خداوند از بندگان پيمان گرفت، آن را در حجر [الأسود]نهاد. پس استلامِ حجر، ۲ وفاى به آن پيمان است».

الفردوسـ از امام حسين عليه السلام، از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ: عبادت، هفتاد باب (بخش) دارد كه برترينِ آنها، در پىِ روزى حلال بودن است.

الخصالـ به سندش، از امام حسين، از امام على عليهماالسلام، از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ: نُه دهمِ روزى در تجارت است و آن جزء باقى مانده در گلّه دارى.

الخصالـ به سندش، از امام حسين، از امام على عليهماالسلام ـ: پيامبر خدا فرمود: «چون دو تاجر، راست بگويند و نيكى كنند، [داد و ستدشان]برايشان بركت مى كند و چون دروغ بگويند و خيانت كنند، برايشان مبارك نمى شود و آن دو تا هنگامى كه از هم جدا نشده اند، حقّ فسخ معامله را دارند و اگر با هم اختلاف پيدا كردند، حق با صاحبِ كالاست [و با سوگند او، دعوا تمام است]، يا آن كه خصومت را رها كنند».

تاريخ بغدادـ به نقل از ابو هِشام قنّاد بصرى ـ: من كالاهايى را از بصره براى امام حسين عليه السلام مى بردم و گاه با من در خريد آن چانه مى زد؛ امّا برخى مواقع، هنوز از نزدش برنخاسته بودم كه همه [ى آنچه خريده بود]را [به ديگران]مى بخشيد. [روزى] گفتم: اى فرزند پيامبر خدا! از بصره برايت كالا مى آورم و با من چانه مى زنى؛ امّا هنوز برنخاسته، همه اش را مى بخشى؟! فرمود: «پدرم برايم نقل كرد و آن را به پيامبر صلى الله عليه و آله نسبت داد كه: مغبون، نه ستوده است و نه پاداش دارد».

معانى الأخبارـ به نقل از ثابت بن دينار، از امام زين العابدين، از امام حسين از امام على عليهم السلام ـ: پيامبر خدا فرمود: «بهترين مال، باغ خرماى تلقيح شده و كُرّه اسبِ پُر زاد و ولد است».

مستدرك الوسائل:روزى مستمندى، درخواست كمك مى كرد. امام حسين عليه السلام فرمود: «آيا مى دانيد كه او چه مى گويد؟». گفتند: نه، اى فرزند پيامبر خدا! فرمود: «مى گويد: من، فرستاده شما هستم. اگر چيزى به من بدهيد، آن را مى گيرم و [برايتان] به آن جا (قيامت) مى برم؛ وگرنه با دستانى تهى بر آن درمى آيم».

نزهة الناظرـ از امام حسين عليه السلام ـ: مالت اگر براى تو نباشد، تو براى اويى. پس آن را باقى مگذار، كه برايت باقى نمى ماند و آن را بخور، پيش از آن كه تو را بخورَد.

الذريّة الطاهرةـ به سندش، از امام حسين عليه السلام ـ: پيامبر خدا فرمود: «مرد يا زنى نيست كه در هزينه اى مورد رضايت خدا، تنگ بگيرد، جز آن كه چندين برابرِ آن را در ناخشنودى خدا هزينه مى كند».

الاختصاصـ به نقل از حسن بن على جلاّل، از جدّش، از امام حسين عليه السلام ـ: شنيدم كه پيامبر خدا مى فرمايد: «با عائله ات آغاز كن: مادر، پدر، خواهر و برادرت. سپس، [هر كه]نزديك تر و نزديك تر [است]».

تاريخ اليعقوبىـ از امام حسين عليه السلام ـ: خوى خوش، عبادت است.