ارزش مهمان نوازى

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از مهمان پذيرايى نمى كند، مگر آن كه مؤمن است. مهمان نوازى، از مكارم اخلاق است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر چيزى زكاتى دارد، و زكات خانه، اتاق مهمانى است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ـ به سائب بن عبد اللّه، وقتى او را در روز فتح مكّه، نزد ايشان آوردند ـ: اى سائب! بنگر كه در دوران جاهليت، چه اخلاقى [پسنديده]داشته اى، در اسلام نيز آنها را به كار ببند: مهمان نواز باش؛ يتيم را گرامى بدار؛ و به همسايه ات نيكى كن.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به عبد اللّه بن عبّاس ـ: نماز را به پا دار. و مهمان را گرامى بدار!

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس زكات بدهد و از مهمان پذيرايى كند و در گرفتارى ها ببخشايد، از بُخل، در امان مانده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از جمله مكارم اخلاق، مهمان نوازى است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:امّت من همواره در خير و خوبى اند تا زمانى كه يكديگر را دوست بدارند. و مهمان نواز باشند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در ميان مردم. همانند مردى كه. مهمانش را گرامى مى دارد و حقوقش را مى پردازد، وجود ندارد.

تاريخ دمشقـ به نقل از ابو الأحوص، از پدرش ـ: [به پيامبر صلى الله عليه و آله] گفت: اى پيامبر خدا! بر مردى مى گذرم و او مرا مهمان نمى كند و از من پذيرايى نمى نمايد. سپس او بر من مى گذرد. آيا مقابله به مثل كنم يا از او پذيرايى نمايم؟ فرمود: «از او پذيرايى كن».

امام صادق عليه السلامـ از پدرانش عليهم السلام ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بر گورى گذر كرد كه شخص گوركن، نفس نفس زنان مشغول حفر كردن آن بود. به او فرمود: «اين گور را براى كه مى كَنى؟». گفت: براى فلان، پسر فلان. حضرت فرمود: «چرا كندن زمين بر تو سختى مى نمايد؟ تا جايى كه من مى دانم، اگر او نرم دل و خوش اخلاق بود، هر آينه، زمين برايش نرم مى شد تا جايى كه با دستانش آن را مى كَند». سپس فرمود: «او مهماندارى را دوست داشت. مهماندار نيست مگر مؤمنِ پرهيزگار».

امام على عليه السلام:از برترين مكارم اخلاق، به دوش گرفتن تاوان ها و بدهكارى ها [ى ديگران] است و گرامى داشتن مهمانان.

امام على عليه السلام:جوان مردى، عبارت است از: پراكندن نيكى، و گرامى داشتن مهمان.

امام على عليه السلام:نيكى كردن، فريادرسىِ ستمديده، و مهماندارى، ابزارهاى مهترى اند.

امام على عليه السلام:مهماندارى، سرمنشأ جوان مردى است.

امام على عليه السلام:روزه گرفتن در تابستان، پذيرايى از مهمان، و شمشير زدن در راه خداوند، مورد علاقه من اند.

امام على عليه السلامـ بخشى از گفتار ايشان در بصره، آن گاه كه به عيادت علاء بن زياد حارثى رفت و چشمش به خانه گسترده او افتاد ـ: اين خانه فراخ در دنيا به چه كار تو مى آيد، وقتى در آخرتْ به چنين خانه اى محتاج ترى؟ آرى، اگر بخواهى مى توانى به وسيله اين خانه، به آخرت دست يابى، در آن مهماندارى كنى، به خويشاوندانت رسيدگى نمايى و حقوق آنها را بپردازى. در اين صورت، به وسيله اين خانه، به آخرتْ دست يافته اى.

إرشاد القلوب:مى گويند: روزى امير مؤمنان عليه السلام گريه كرد. سبب گريه اش را از او پرسيدند. فرمود: «هفت روز است كه مهمانى بر ما وارد نشده است».

امام صادق عليه السلام:ابراهيم عليه السلام بسيار مهمان نواز بود، به گونه اى كه اگر يك روز مهمانى نزدش نبود، در جستجوى مهمان، بيرون مى رفت و درِ خانه اش را مى بست و كليدها را بر مى داشت تا اين كه مهمان مى جُست.

امام صادق عليه السلام:مهماندارى، از سنّت است.

الكافىـ به نقل از حسين بن عطيّه، از امام صادق عليه السلام ـ: مكارم اخلاق، ده تاست. پس اگر توانستى آنها را در خود داشته باشى، چنان باش؛ زيرا اين خصلت ها، گاه در شخصى هستند و در فرزند او نيستند، و گاه در فرزند هستند و در پدرش نيستند، و گاه در برده هستند و در آزاد نيستند. گفته شد: آنها چيستند؟ فرمود: «راستىِ نوميدى [و قطع طمع و اميد از آنچه مردم دارند]، راستىِ زبان، امانتدارى، صله رحم، مهمان نوازى.».

امام صادق عليه السلامـ به داوود بن سَرحان ـ: اى داوود! مكارم اخلاق، به يكديگر پيوسته اند. خداوند، آنها را هر جا كه بخواهد، قسمت مى كند. ممكن است در مرد باشند و در فرزندش نباشند، در برده باشند و در مولايش نباشند [كه اين خصلت هاى نيك، عبارت اند از]: راستى در گفتار، راستى با مردم، ۳ عطا كردن به سائل، تلافى كردن نيكى ها، امانتدارى، به جا آوردن صله رحم، نيكى كردن به همسايه و دوست، مهمان نوازى، و بالاترين آنها حيا.