باب ثواب خواندن قرآن در مصحف

چند نفر از اصحاب ما روايت كرده اند، از احمد بن محمد، از يعقوب بن يزيد كه آن را مرفوع ساخته به سوى امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود:«هر كه قرآن را در مصحف بخواند، به روشنىِ چشم خويش برخوردار و بهره مند شود، و عذاب بر پدر و مادرش سبك گردد، و هر چند كه كافر باشند».

از او، از على بن حسين بن حسن ضرير، از حمّاد بن عيسى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود:«به درستى كه مرا خوش مى آيد كه در خانه مصحفى باشد كه خداى عز و جل به بركت آن، شياطين را براند و از آن خانه دفع كند و دور سازد».

چند نفر از اصحاب ما روايت كرده اند، از سهل بن زياد، از ابن فضّال، از آنكه او را ذكر كرده، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود:«سه چيزند كه به سوى خداوند عزيز جبّار شكايت مى كنند: مسجد ويرانى كه اهلش در آن نماز نكنند، و عالمى كه در ميانه جاهلى چند باشد (كه از او سؤال نكنند يا حرمتش را نگاه ندارند)، و مصحفى در بسته كه گرد و غبار بر آن نشسته و در آن خوانده نشود» ۱.

على بن محمد، از ابن جمهور، از محمد بن عمرو بن مسعده، از حسن بن راشد، از جدّش، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود:«خواندن قرآن در مصحف، عذاب را از پدر و مادر سبك مى گرداند، و اگرچه كافر باشند».

چند نفر از اصحاب ما روايت كرده اند، از سهل بن زياد، از يحيى بن مبارك، از عبداللّه بن جبله، از معاويه بن وهب، از اسحاق بن عمّار، از امام جعفر صادق عليه السلام كه گفت: به آن حضرت عرض كردم كه: فداى تو گردم! من قرآن را در حفظ دارم، و بدون نوشته و نظر در آن، مى توانم كه آن را بخوانم؛ پس آيا آن را از بَر و در حفظ بخوانم، بدون نوشته ۱، بهتر است يا در مصحف نظر كنم؟ به من فرمود:«نه، بلكه آن را بخوان و در مصحف نظر كن، كه آن بهتر است. آيا ندانسته اى كه نظر كردن در قرآن عبادت است؟».