باب در بيان اينكه خدا به واسطه عامل ، عذاب را از غير عامل دفع مى كند

على بن ابراهيم، از پدرش، از على بن معبد، از عبد اللّه بن قاسم، از يونس بن ظبيان، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود:«به درستى كه خداى عز و جلدفع مى كند به كسى كه نماز مى كند از شيعيان ما، عذاب را، از كسى كه نماز نمى كند از شيعيان ما، و اگر بر ترك نماز اجتماع مى كردند، هلاك مى شدند. و به درستى كه خداى عز و جل دفع مى كند به كسى كه زكات مى دهد از شيعيان ما، عذاب را، از كسى كه زكات نمى دهد، و اگر بر ترك زكات اجتماع مى كردند، هلاك مى شدند. و به درستى كه خداى عز و جل دفع مى كند به كسى كه حجّ مى كند از شيعيان ما، عذاب را، از كسى كه حج نمى كند، و اگر بر ترك حجّ اجتماع مى كردند، هلاك مى شدند. و اين است معنى قول خداى عز و جل: «وَلَوَلا دَفْعُ اللّهِ النّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ