حدیث دربارهباب دعا در نزد خوابيدن و بيدار شدن

على بن ابراهيم، از پدرش، از حمّاد بن عيسى، از حريز، از زراره، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود:«چون در شب از خواب برخيزى، بگو: الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِي رَدَّ عَلَيَّ رُوحِي لِأَحْمَدَهُ وَأَعْبُدَهُ؛ «ستايش مر خدايى را است كه برگردانيده بر من روح مرا، از براى آنكه بستايم و بپرستم او را»، پس چون آواز خروس را بشنوى، بگو: سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ. فَإِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَا أَنْتَ؛ «پاك است از هر بدى و نقص، و به غايت پاكيزه است پروردگار فرشتگان و روح. پيشى گرفت رحمتت بر غضبت. نيست خدايى، مگر تو، در حالتى كه تنهايى، نيست شريكى از برايت. كردم بدى و ستم نمودم بر خودم، پس بيامرز مرا. به درستى كه نمى آمرزد گناهان را، مگر تو»، پس چون برخاستى، به سوى كران هاى آسمان نظر كن و بگو: اللّهُمَّ لَا يُوَارِي مِنْكَ لَيْلٌ دَاجٍ. وَالْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ؛ خداوندا! نمى پوشد از تو شب تار، و نه آسمانِ صاحب برج ها، و نه زمينِ صاحب قرارگاه، و نه تاريكى هايى كه پاره اى از آنها زبر پاره اى است، و نه در درياى گود پر آب مى روى در اوّل شب پيش روى اوّل شب رونده از آفريدگانت. مى دانى خيانت چشم ها را و آن چه پنهان مى كند سينه ها. فرو رفتند ستاره ها و به خواب رفتند چشم ها، و تويى زنده پاينده. فرا نمى گيرد تو را پينكى ۱ و نه خواب. پاك و منزّه است پروردگارم. پروردگار جهانيان و خداى پيغمبران. و ستايش مر خدايى را است كه پروردگار جهانيان است».