باب در بيان سرزنش كردن

على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن ابى عمير، از حسين بن عثمان، از مردى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود:«هر كه مؤمنى را ملامت و سرزنش كند، خدا او را در دنيا و آخرت سرزنش كند».

از او، از پدرش، از ابن ابى عمير، از اسماعيل بن عمّار، از اسحاق بن عمّار، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود:«رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: هر كه امر زشتى را فاش كند، چون كسى باشد كه به آن آغاز كرده و آن را به جا آورده. و هر كه مؤمنى را به چيزى سرزنش كند، نميرد، تا خود مرتكب آن چيز شود».

محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از ابن محبوب، از عبداللّه بن سنان، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود:«هر كه مؤمنى را به گناهى سرزنش كند، نميرد، تا آن گناه را مرتكب گردد».

چند نفر از اصحاب ما روايت كرده اند، از احمد بن محمد بن خالد، از ابن فضّال، از حسين بن عمر بن سليمان، از معاويه بن عمّار، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود:«هر كه برادر خود را ملاقات كند به چيزى كه او را سرزنش كند، خداى ـ تعالى ـ او را در دنيا و آخرت سرزنش كند».