باب در بيان اداى واجباتِ خدا

چند نفر از اصحاب ما روايت كرده اند، از سهل بن زياد و على بن ابراهيم، از پدرش، و هر دو، از ابوحمزه ثُمالى كه گفت: حضرت على بن الحسين ـ عليهماالسّلام ـ فرمود كه:«هر كه عمل كند به آن چه خدا بر او واجب گردانيده، از جمله بهترينِ مردمان است».

على بن ابراهيم، از پدرش، از حمّاد بن عيسى، از حسين بن مختار، از عبداللّه بن ابى يعفور، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است در قول خداى عز و جل: «اِصْبِرُوا وَصابِرُوا وَرابِطُوا» ۱ كه آن حضرت فرمود:«يعنى: صبر كنيد بر واجبات خدا».

چند نفر از اصحاب ما روايت كرده اند، از سهل بن زياد، از عبدالرحمان بن ابى نجران، از حمّاد بن عيسى، از ابوالسّفاتج، از امام جعفر صادق عليه السلام در قول خداى عز و جل: «اِصْبِرُوا وَصابِرُوا وَرابِطُوا» . كه آن حضرت فرمود:«صبر كنيد بر واجبات و يكديگر را بداريد بر صبر كردن بر مصيبت ها، و مرابطه كنيد بر ائمّه ـ عليهم السلام ـ، و در كوى ايشان مقيم باشيد به جان و مال و غير آن». و در روايت ابن محبوب از ابوالسّفاتج اين زيادتى نيز هست كه: «وَاتَّقُوا اللّهَ رَبَّكُمْ» ۱؛ يعنى: و «بپرهيزيد خدا را كه پروردگار شما است». و حضرت فرمود: «در آن چه بر شما واجب گردانيده است».

على بن ابراهيم، از پدرش، از نوفلى، از سكونى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود:«رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: عمل كن به واجباتِ خدا، تا از پرهيزگارترينِ مردمان باشى».

چند نفر از اصحاب ما روايت كرده اند، از احمد بن محمد، از ابن فضّال، از ابوجميله، از محمد حلبى، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود:«خداى ـ تبارك و تعالى ـ فرموده است كه: بنده من اظهار دوستى ننموده به سوى من، به چيزى كه دوست [داشتنى]تر باشد از آن چه بر او واجب گردانيده ام».