حدیث دربارهباب در بيان فى ء و انفال و تفسير خمس و حدود آن و آنچه خمس در آن واجب است
أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَكَمِ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي حَمْزَةَ، عَنْ أَبِي بَصِيرٍ، عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عليه السلام، قَالَ:«كُلُّ شَيْءٍ قُوتِلَ عَلَيْهِ عَلى شَهَادَةِ أَنْ لَا إِله إِلَا اللّهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللّهِ، فَإِنَّ لَنَا خُمُسَهُ، وَ لَا يَحِلُّ لِأَحَدٍ أَنْ يَشْتَرِيَ مِنَ الْخُمُسِ شَيْئاً حَتّى يَصِلَ إِلَيْنَا حَقَّنَا».
احمد بن محمد، از على بن حَكم، از على بن ابى حمزه، از ابو بصير، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود:«هر چيزى كه بر آن جنگ و كارزار واقع شده باشد، با گواهى دادن به اين كه خدايى نيست، مگر خدا كه جامع جميع صفات كمال است و به اين كه محمد رسول و فرستاده خداست، البتّه خمس آن از براى ما است و از براى كسى حلال نيست كه از خمس دار چيزى را بخرد تا حقّ ما به ما برسد».