حدیث دربارهباب در بيان فى ء و انفال و تفسير خمس و حدود آن و آنچه خمس در آن واجب است
عَلِيٌّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ، عَنْ جَمِيلٍ، عَنْ زُرَارَةَ، قَالَ:الْاءِمَامُ يُجْرِي وَ يُنَفِّلُ وَ يُعْطِي مَا شَاءَ قَبْلَ أَنْ تَقَعَ السِّهَامُ، وَ قَدْ قَاتَلَ رَسُولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله بِقَوْمٍ لَمْ يَجْعَلْ لَهُمْ فِي الْفَيْءِ نَصِيباً، وَ إِنْ شَاءَ قَسَمَ ذلِكَ بَيْنَهُمْ.
على، از پدرش، از ابن ابى عمير، از جميل، از زراره روايت كرده است كه گفت:امام، جارى مى گرداند آنچه را كه شرط فرموده از قراردادى كه با كسى نموده و زياده مى دهد و عطا مى فرمايد آنچه را كه خواسته باشد، پيش از آن كه حصّه ها واقع نشود و تقسيم اتّفاق اُفتد و رسول خدا صلى الله عليه و آله جنگ كرد با دشمنان، به مدد گروهى از باديه نشينان كه از براى ايشان در غنيمت كافران بهره اى قرار نداده بود و اگر مى خواست، آن را در ميان ايشان تقسيم مى فرمود».