حدیث دربارهباب در بيان مولد حضرت صاحب الزمان عليه السلام
الْحَسَنُ بْنُ خَفِيفٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ:بَعَثَ بِخَدَمٍ إِلى مَدِينَةِ الرَّسُولِ عليه السلام وَ مَعَهُمْ خَادِمَانِ، وَ كَتَبَ إِلى خَفِيفٍ أَنْ يَخْرُجَ مَعَهُمْ، فَخَرَجَ مَعَهُمْ، فَلَمَّا وَصَلُوا إِلَى الْكُوفَةِ، شَرِبَ أَحَدُ الْخَادِمَيْنِ مُسْكِراً، فَمَا خَرَجُوا مِنَ الْكُوفَةِ حَتّى وَرَدَ كِتَابٌ مِنَ الْعَسْكَرِ بِرَدِّ الْخَادِمِ الَّذِي شَرِبَ الْمُسْكِرَ، وَ عُزِلَ عَنِ الْخِدْمَةِ.
حسن بن خفيف، از پدرش روايت كرده است كه گفت:كسى غلامى چند به مدينه رسول صلى الله عليه و آله فرستاد و همراه آن غلامان، دو غلام بودند كه رأس و رئيس ايشان بودند و حضرت به خفيف نوشت كه همراه ايشان از مدينه بيرون آيد و خفيف با ايشان بيرون آمد و چون به كوفه رسيدند، يكى از آن دو غلام شراب خورد و از كوفه بيرون نرفته بودند كه نامه اى از سمت سامره وارد شد كه آن غلامى را كه شراب خورده بود، برگردانند و از خدمت آن حضرت معزول شد.