حدیث دربارهبابى كه در آن نكته ها و نتفه ها است از قرآن كه از نزد خدا فرود آمده
عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سُلَيْمَانَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي بَصِيرٍ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللّهِ عليه السلام فِي قَوْلِ اللّهِ تَعَالى: «سَأَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ لِلْكافِرينَ» بِوَلَايَةِ عَلِيٍّ «لَيْسَ لَهُ دافِعٌ» ثُمَّ قَالَ:«هكَذَا وَ اللّهِ نَزَلَ بِهَا جَبْرَئِيلُ عليه السلام عَلى مُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله».
على بن ابراهيم، از احمد بن محمد، از محمد بن خالد، از محمد بن سليمان، از پدرش، از ابو بصير، از امام جعفر صادق عليه السلام در قول خداى تعالى چنين روايت كرده است كه:« «سَأَلَ سَآئِلُ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ * لِّلْكَـفِرِينَ [بولاية على]لَيْسَ لَهُ دَافِعٌ» ۱»، بعد از آن فرمود: «به خدا سوگند، كه جبرئيل عليه السلام، اين آيه را بر محمد صلى الله عليه و آله همچنين فرود آورد». و ترجمه آن اين است كه: «درخواست درخواهنده عذابى فرود آينده كه ثابت است از براى كافران [به ولايت على عليه السلام]، نيست آن را هيچ باز دارنده» (كه آن را منع كند).
۱.معارج، 1 و 2.