حدیث دربارهباب در بيان اين كه اگر علم ائمّه عليهم السلام زياد نمى شد آنچه در نزد ايشان بود تمام مى شد
مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيى، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنِ النَّضْرِ بْنِ سُوَيْدٍ، عَنْ يَحْيَى الْحَلَبِيِّ، عَنْ ذَرِيحٍ الْمُحَارِبِيِّ، قَالَ:قَالَ لِي أَبُو عَبْدِ اللّهِ عليه السلام: «يَا ذَرِيحُ، لَوْ لَا أَنَّا نَزْدَادُ لَأَنْفَدْنَا».
محمد بن يحيى، از احمد بن محمد از ابن، از حسين بن سعيد، از نضر بن سُويد، از يحيى حلبى، از ذَريح مُحاربى روايت كرده است كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه:«اى ذَريح، اگر نه اين بود كه علم ما زياد مى شود، هر آينه بى علم مى شديم».