بابى كه در آن ذكر ارواحى است كه در ائمّه عليهم السلام است
3 حدیث
مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيى، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ عِيسى، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عُمَرَ الْيَمَانِيِّ، عَنْ جَابِرٍ الْجُعْفِيِّ، قَالَ:قَالَ أَبُو عَبْدِ اللّهِ عليه السلام: «يَا جَابِرُ، إِنَّ اللّهَ ـ تَبَارَكَ وَ تَعَالى ـ خَلَقَ الْخَلْقَ ثَـلَاثَةَ أَصْنَافٍ، وَ هُوَ قَوْلُ اللّهِ عَزَّ وَ جَلَّ: «وَ كُنْتُمْ أَزْواجاً ثَلاثَةً فَأَصْحابُ الْمَيْمَنَةِ ما أَصْحابُ الْمَيْمَنَةِ وَ أَصْحابُ الْمَشْئَمَةِ ما أَصْحابُ الْمَشْئَمَةِ وَ السّابِقُونَ السّابِقُونَ أُولئِكَ الْمُقَرَّبُونَ» .
فَالسَّابِقُونَ هُمْ رُسُلُ اللّهِ عليهم السلام وَ خَاصَّةُ اللّهِ مِنْ خَلْقِهِ، جَعَلَ فِيهِمْ خَمْسَةَ أَرْوَاحٍ: أَيَّدَهُمْ بِرُوحِ الْقُدُسِ،
محمد بن يحيى، از احمد بن محمد، از حسين بن سعيد، از حمّاد بن عيسى، از ابراهيم بن عمر يمانى، از جابر جعفى روايت كرده است كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه:«اى جابر، به درستى كه خداى تبارك و تعالى خلق را سه قسم آفريد و اين است معنى قول خداى عزّوجلّ: «وَ كُنْتُمْ أزْواجا ثَلاثَةً * فَأصْحابُ الْمَيْمَنَةِ ما أصْحابُ الْمَيْمَنَةِ * وَ أصْحابُ الْمَشْئَمَةِ ما أصْحابُ الْمَشْئَمَةِ * وَ السّابِقُونَ السّابِقُونَ * اُولئِكَ الْمُقَرَّبُونَ» ۱، يعنى: و بوديد، يا خواهيد بود اصناف سه گانه، هر صنفى بر مرتبه اى: پس اصحاب دست راست، چه اند اصحاب دست راست؟ و اصحاب دست چپ، چه اند اصحاب دست چپ؟ و پيشى گيرندگان، پيشى گيرندگانند اين گروه پيشى گيرندگان. نزديك گردانيده شده اند از روى درجه و مرتبه».
۱.واقعه، 7 ـ 11.
مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيى، عَنْ مُحَمَّد بْنِ أَحْمَدَ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُمَرَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ، عَنْ عَمَّارِ بْنِ مَرْوَانَ، عَنِ الْمُنَخَّلِ، عَنْ جَابِرٍ، عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عليه السلام، قَالَ:سَأَلْتُهُ عَنْ عِلْمِ الْعَالِمِ، فَقَالَ لِي: «يَا جَابِرُ، إِنَّ فِي الْأَنْبِيَاءِ وَ الْأَوْصِيَاءِ خَمْسَةَ أَرْوَاحٍ: رُوحَ الْقُدُسِ، وَ رُوحَ الْاءِيمَانِ، وَ رُوحَ الْحَيَاةِ، وَ رُوحَ الْقُوَّةِ، وَ رُوحَ الشَّهْوَةِ، فَبِرُوحِ الْقُدُسِ يَا جَابِرُ، عَرَفُوا مَا تَحْتَ الْعَرْشِ إِلى مَا تَحْتَ الثَّرى».
ثُمَّ قَالَ: «يَا جَابِرُ، إِنَّ هذِهِ الْأَرْبَعَةَ أَرْوَاحٌ يُصِيبُهَا الْحَدَثَانُ إِلَا رُوحَ الْقُدُسِ؛ فَإِنَّهَا لَا تَلْهُو وَ لَا تَلْعَبُ».
محمد بن يحيى، از محمد بن احمد، از موسى بن عمر، از محمد بن سِنان، از عمّار بن مروان، از مُنخَّل، از جابر، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه گفت: آن حضرت را از علم عالم (يعنى: امام عليه السلام) سؤال كردم. به من فرمود كه:«اى جابر، به درستى كه در پيغمبران و اوصياى ايشان، پنج روح است: روح القدس، و روح ايمان، و روح حيات، و روح قوّت، و روح شهوت. اى جابر، پس ايشان به روح القدس شناختند آنچه را كه در زير عرش است، تا آنچه در زير خاك مى باشد». بعد از آن، فرمود كه: «اى جابر، به درستى كه اين ارواح چهارگانه، ارواحى چنداند كه حوادث به ايشان مى رسد، مگر روح القدس؛ زيرا كه روح القدس مشغول لهو و لعب نمى گردد».
الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنِ الْمُعَلَّى بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَبْدِ اللّهِ بْنِ إِدْرِيسَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ، عَنِ الْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللّهِ عليه السلام، قَالَ:سَأَلْتُهُ عَنْ عِلْمِ الْاءِمَامِ بِمَا فِي أَقْطَارِ الْأَرْضِ وَ هُوَ فِي بَيْتِهِ مُرْخًى عَلَيْهِ سِتْرُهُ، فَقَالَ: «يَا مُفَضَّلُ، إِنَّ اللّهَ ـ تَبَارَكَ وَ تَعَالى ـ جَعَلَ فِي النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله خَمْسَةَ أَرْوَاحٍ: رُوحَ الْحَيَاةِ، فَبِهِ دَبَّ وَ دَرَجَ؛ وَ رُوحَ الْقُوَّةِ، فَبِهِ نَهَضَ وَ جَاهَدَ؛ وَ رُوحَ الشَّهْوَةِ، فَبِهِ أَكَلَ وَ شَرِبَ وَ أَتَى النِّسَاءَ مِنَ الْحَـلَالِ؛ وَ رُوحَ الْاءِيمَانِ، فَبِهِ آمَنَ وَ عَدَلَ؛ وَ رُوحَ الْقُدُسِ، فَبِهِ حَمَلَ
حسين بن محمد، از مُعلّى بن محمد، از عبداللّه بن ادريس، از محمد بن سنان، از مُفضّل بن عمر، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت: آن حضرت را سؤال كردم از وجه دانستن امام به آنچه در اطراف زمين واقع مى شود، و حال آن حضرت در خانه خود نشسته و پرده بر او آويخته است.
حضرت فرمود كه:«اى مفضّل، به درستى كه خداى تبارك و تعالى در پيغمبر صلى الله عليه و آله پنج روح را قرار داد: روح حيات كه به آن حركت نمود و راه پيمود، و روح قوّت كه به آن برخاست و جهاد فرمود، و روح شهوت كه به آن خورد و آشاميد و با زنان از حلال مجامعت نمود، و روح ايمان كه به آن ايمان آورد و عدالت كرد، و روح القدس كه به آن بار نبوّت را برداشت، و چون قبض روح مُطهّر پيغمبر شد، روح القدس از آن حضرت منتقل شد و به سوى امام آمد،