باب در بيان اين كه ائمّه عليهم السلام علم را عطا شده اند و خدا آن را در

احمد بن مهران، از محمد بن على، از حمّاد بن عيسى، از حسين بن مختار، از ابو بصير روايت كرده است كه گفت: شنيدم از امام محمد باقر عليه السلام كه تكلّم مى فرمود در اين آيه شريفه «بَلْ هُوَ آياتٌ بَيِّناتٌ فى صُدُورِ الَّذينَ اُوتُوا الْعِلْمَ» ۱، يعنى:«بلكه قرآن آيت هاى روشن است در سينه هاى آنان كه داده شدند علم را». پس حضرت به دست خود اشاره به سينه خويش فرمود.

از او، از محمد بن على، از ابن محبوب، از عبدالعزيز عبدى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است در قول خداى عزّوجلّ: «بَلْ هُوَ آياتٌ بَيِّناتٌ فى صُدُورِ الَّذينَ اُوتُوا الْعِلْمَ» ، كه آن حضرت فرمود كه:«ايشان، ائمّه عليهم السلام اند».

و از او، از محمد بن على، از عثمان بن عيسى، از سَماعه، از ابوبصير روايت است كه گفت: امام محمد باقر عليه السلام فرمود كه:«اين آيه «بَلْ هُوَ آياتٌ بَيِّناتٌ فى صُدُورِ الَّذينَ اُوتُوا الْعِلْمَ» ، دليل علم ما است و آن كه ما، حافظ قرآنيم». يا اين آيه را خواند و بعد از آن فرمود كه: «اى ابا محمد، به خدا سوگند كه خدا نفرموده كه اين قرآن، آيت هاى روشن است در ميان دو پهلوى مصحف؛ چه، در آيه است كه در سينه هاى اهل علم است». ابوبصير مى گويد كه: عرض كردم كه: فداى تو گردم، ايشان كيانند؟ حضرت فرمود كه: «كيست كه احتمال دهد كه ايشان غير ما باشند؟».

محمد بن يحيى، از محمد بن حسين، از يزيد شَعر، از هارون بن حمزه، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت: شنيدم از آن حضرت كه مى فرمود: «بَلْ هُوَ آياتٌ بَيِّناتٌ فى صُدُورِ الَّذينَ اُوتُوا الْعِلْمَ» ، و فرمود كه:«ايشان، ائمّه عليهم السلام بخصوص اند و غير ايشان را شامل نيست».

چند نفر از اصحاب ما روايت كرده اند، از احمد بن محمد، از حسين بن سعيد، از محمد بن فُضيل كه گفت: از او سؤال كردم از قول خداى عزّوجلّ: «بَلْ هُوَ آياتٌ بَيِّناتٌ فى صُدُورِ الَّذينَ اُوتُوا الْعِلْمَ» ، فرمود كه:«ايشان، ائمّه عليهم السلام اند بخصوص و غير ايشان مراد نيست».