ميانه روى در طلب روزى
1 حدیث
أعلام الدين عن الإمام الحسين عليه السلامـ أنَّهُ قالَ لِرَجُلٍ ـ: يا هذا، لا تُجاهِد فِي الرِّزقِ جِهادَ المُغالِبِ، ولا تَتَّكِل عَلَى القَدَرِ اتِّكالَ مُستَسلِمٍ؛ فَإِنَّ ابتِغاءَ الرِّزقِ مِنَ السُّنَّةِ، وَالإِجمالَ فِي الطَّلَبِ مِنَ العِفَّةِ، ولَيسَتِ العِفَّةُ بِمانِعَةٍ رِزقا، ولَا الحِرصُ بِجالِبٍ فَضلاً، وإنَّ الرِّزقَ مَقسومٌ، وَالأَجَلَ مَحتومٌ، وَاستِعمالَ الحِرصِ طَلَبُ المَأثَمِ ۱. ۲
أعلام الدينـ از امام حسين عليه السلام، خطاب به كسى ـ: اى مرد! در پىِ روزى، مانند كوشش پيكارجوى چيره مرو، و همچون اسير دست بسته، بر قضا و قَدَرْ تكيه مكن؛ چرا كه پيجويىِ روزى، از سنّت است و ميانه روى در طلب [ـِ روزى]، از خويشتندارى و عفّت. نه عفّت، مانعِ روزى است، نه حرص، كشاننده [روزىِ]بيشتر؛ چرا كه روزى، قسمت شده است و اَجَل، حتمى است و حرص ورزيدن، در پىِ گناه رفتن است».