نماز گزاردن بر منافق

الكافىـ به نقل از عامر بن سَمْط، از امام صادق عليه السلام ـ: مرد منافقى، مُرد. امام حسين عليه السلام بيرون آمد و همراه [جنازه]وى به راه افتاد كه يكى از وابستگان خود را ديد. به او فرمود: «فلانى! كجا مى روى؟». گفت: از اين كه بر جنازه اين منافق، نماز بگزارم، مى گريزم. امام حسين عليه السلام به او فرمود: «دقّت كن كه سمتِ راست من بِايستى و مانند آنچه از من مى شنوى، بگو». چون ولىّ ميّت بر او تكبير گفت، امام حسين عليه السلام گفت: «اللّه اكبر! خدايا! فلانى، بنده ات را لعنت كن؛ هزار لعنتِ گِرد آمده، نه پراكنده. خدايا! اين بنده ات را ميان بندگان و شهرهايت، رسوا كن و داغىِ آتشت را به او برسان و سخت ترين كيفرت را به او بچشان، كه او با دشمنانت، دوستى و با دوستانت، دشمنى مى ورزيد و با اهل بيت