خوددارى امام عليه السلام از شكستن بيعت با معاويه

الإرشاد:چون حسن بن على عليه السلام در گذشت، شيعيان در عراق به جنبش در آمدند و براى خلع معاويه و بيعت با حسين عليه السلام به او نامه نوشتند. ايشان، خوددارى ورزيد و يادآور شد كه ميان او و معاويه، پيمانى است كه شكستن آن، روا نيست تا آن كه مدّتش سپرى شود، و چون معاويه مُرد، در آن بازنگرى مى كند.

أنساب الأشرافـ از امام حسين عليه السلام، در پاسخ به كسى كه او را به بيعت شكنى با معاويه فرا خواند ـ: ما با او بيعت كرده ايم و راهى به آنچه تو مى گويى، نيست.

أنساب الأشرافـ از امام حسين عليه السلام، خطاب به محمّد بن بِشر هَمْدانى و سفيان بن ليلى هَمْدانى ـ: تا هنگامى كه اين مرد (معاويه) زنده است، همه شما بايد در خانه خود بنشينيد. اگر هلاك شد و شما زنده بوديد، اميدواريم كه خدا براى ما خير را بگُزيند و به راهمان در آورد و به خودمان، وا ننهد كه «بى گمان، خداوند، با تقواپيشگان و كسانى است كه نيكوكارند» .

أنساب الأشرافـ از امام حسين عليه السلام، در پاسخ نامه اى كه گروهى از شيعيان، پس از وفات امام حسن عليه السلام به او نوشته و گفته بودند كه منتظر فرمان او هستند ـ: اميدوارم كه نظر برادرم ـ كه خدايش رحمت كند ـ در متاركه جنگ و نظر من در جهاد با ستمكاران، درست و استوار باشد. در سرزمين خود بمانيد و بيرون نياييد و خواسته تان را پوشيده بداريد و تا آن گاه كه پسر هند زنده است، خود را از جاسوسان بپاييد. اگر حادثه اى رُخ داد و من زنده بودم، نظرم به شما مى رسد. إن شاء اللّه!

الطبقات الكبرى (الطبقة الخامسة من الصحابة):گفته اند كه چون معاوية بن ابى سفيان، از مردم براى يزيد بيعت گرفت، حسين بن على بن ابى طالب عليه السلام از كسانى بود كه با او بيعت نكرد. كوفيان به او نامه مى نوشتند و در روزگار خلافت معاويه، او را به بيرون آمدن به سوى خود، فرا مى خواندند؛ ولى ايشان به همه آنها جواب رد مى داد. گروهى از كوفيان به نزد محمّد بن حنفيّه آمدند و از او خواستند كه وى با آنان، قيام كند؛ امّا او هم خوددارى كرد و نزد حسين عليه السلام آمد و او را از پيشنهاد آنان، آگاه كرد. حسين عليه السلام فرمود: «اين مردم مى خواهند با [پيش انداختن]ما [نان] بخورند و خون ما را در معرضِ ريخته شدن بگذارند». ۵