حدیث دربارهآغاز تشريع اذان

مسند البزّارـ به نقل از زياد بن منذر ـ: امام باقر، از امام زين العابدين، از امام حسين، از امام على عليهم السلام نقل كرد كه فرمود: «چون خداوند خواست اذان را به پيامبر صلى الله عليه و آله ياد دهد، جبرئيل عليه السلام مَركبى به نام بُراق به نزد ايشان آورد كه چون خواست سوارش شود، چموشى كرد. جبرئيل عليه السلام به او گفت: آرام باش كه به خدا سوگند، هيچ كس بر تو سوار نشده كه نزد خدا، گرامى تر از محمّد باشد. پس ايشان سوار شد و تا پرده مجاور خداى رحمان ـ تبارك و تعالى ـ رفت. در اين هنگام، فرشته اى از پرده بيرون آمد. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله از جبرئيل عليه السلام پرسيد: «اين كيست؟». گفت: سوگند به كسى كه تو را به حق بر انگيخت، نزديك ترين مخلوق به خدا منم؛ ولى اين فرشته را از آغاز خلقتم تا كنون، نديده ام. فرشته گفت: اللّه أكبر، اللّه أكبر (خدا، بزرگ تر است). پس، از پشتِ پرده به او گفته شد: بنده ام راست گفت. من، بزرگ ترم؛ من، بزرگ ترم. فرشته گفت: أشهد أن لا إله إلّا اللّه (گواهى مى دهم كه جز خداى يكتا، خدايى نيست). پس، از پشتِ پرده به او گفته شد: بنده ام راست گفت. منم و جز من، خدايى نيست. فرشته گفت: أشهد أنَّ محمّدا رسول اللّه (گواهى مى دهم كه محمّد، فرستاده خداست). پس، از پشتِ پرده گفته شد: بنده ام راست گفت. من، محمّد را فرستاده ام. فرشته گفت: حىَّ على الصلاة، حىَّ على الفلاح، قد قامتِ الصلاة (به سوى نماز بشتابيد. به سوى رستگارى بشتابيد. نماز، بر پا شد). سپس فرشته گفت: اللّه أكبر، اللّه أكبر (خدا، بزرگ تر است). پس، از پشتِ پرده گفته شد: «بنده ام راست گفت. من، بزرگ ترم؛ من، بزرگ ترم». سپس [فرشته] گفت: لا إله إلّا اللّه (خدايى جز خداى يكتا نيست). پس، از پشتِ پرده گفته شد: بنده ام راست گفت. جز من، خدايى نيست. پس از آن، فرشته، دست محمّد صلى الله عليه و آله را گرفت و او را پيش انداخت و به زيارت آسمانيان بُرد كه آدم عليه السلام و نوح عليه السلام هم در ميان آنان بودند». امام باقر عليه السلام افزود: «آن روز بود كه خداوند، برترى محمّد صلى الله عليه و آله را بر اهل آسمان ها و زمين، كامل كرد».