حدیث دربارهفضايل پيروان اهل بيت عليهم السلام
المحاسن عن زيد بن أرقم عن الحسين بن عليّ عليهماالسلام:ما مِن شيعَتِنا إلّا صِدّيقٌ شَهيدٌ.
قالَ: قُلتُ: جُعِلتُ فِداكَ! أنّى يَكونُ ذلِكَ وعامَّتُهُم يَموتونَ عَلى فِراشِهِم؟
فَقالَ: أما تَتلو كِتابَ اللّهِ فِي الحَديدِ: «وَ الَّذِينَ ءَامَنُواْ بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ أُوْلَـئكَ هُمُ الصِّدِّيقُونَ وَ الشُّهَدَآءُ عِندَ رَبِّهِمْ» ۱؟
قالَ: فَقُلتُ: فَكَأَنّي لَم أقرَأ هذِهِ الآيَةَ مِن كِتابِ اللّهِ تَعالى قَطُّ!
قالَ: لَو كانَ الشُّهَداءُ لَيسَ إلّا كَما تَقولُ لَكانَ الشُّهَداءُ قَليلاً. ۲
المحاسنـ به نقل از زيد بن اَرقَم ـ: حسين بن على عليه السلام فرمود: «هيچ يك از پيروان ما نيست كه صدّيق (مؤمن راستين) و شهيد نباشد».
گفتم: فدايت شوم! چگونه چنين مى شود، در حالى كه توده آنها در بسترهايشان مى ميرند؟
فرمود: «آيا در كتاب خدا، در سوره حديد نخوانده اى: «و كسانى كه به خدا و فرستادگانش ايمان آوردند، آنان، نزد پروردگارشان، صدّيقان و شهيدان هستند» »؟
گفتم: گويى تا كنون اين آيه از كتاب خدا را هرگز نخوانده ام!
فرمود: «اگر شهيدان، فقط كسانى بودند كه تو مى گويى (كسانى كه در جنگ شهيد مى شوند)، تعداد شهيدان، اندك بود».