حدیث دربارهپدرِ نُه امام

كفاية الأثر بإسناده عن الحسين بن عليّ عليهماالسلام:دَخَلتُ عَلى رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله وهُوَ مُتَفَكِّرٌ مَغمومٌ، فَقُلتُ: يا رَسولَ اللّهِ! مالي أراكَ مُتَفَكِّرا؟ قالَ: يا بُنَيَّ! إنَّ الرّوحَ الأَمينَ قَد أتاني، فَقالَ: يا رَسولَ اللّهِ! العَلِيُّ الأَعلى يُقرِئُكَ السَّلامَ ويَقولُ لَكَ: إنَّكَ قَد قَضَيتَ نُبُوَّتَكَ وَاستَكمَلتَ أيّامَكَ، فَاجعَلِ الاِسمَ الأَكبَرَ وميراثَ العِلمِ وآثارَ عِلمِ النُّبُوَّةِ عِندَ عَلِيِّ بنِ أبي طالِبٍ عليه السلام، فَإِنّي لا أترُكُ الأَرضَ إلّا وفيها عالِمٌ يُعرَفُ بِهِ طاعَتي ويُعرَفُ بِهِ وِلايَتي، فَإِنّي لَم أقطَع عِلمَ ۱ النُّبُوَّةِ مِنَ الغَيبِ مِن ذُرِّيَّتِكَ كَما لَم أقطَعها مِن ذُرِّيّاتِ الأَنبياءِ الَّذينَ كانوا بَينَكَ وبَينَ أبيكَ آدَمَ. قُلتُ: يا رَسولَ اللّهِ، فَمَن يَملِكُ هذَا الأَمرَ بَعدَكَ؟ قالَ: أبوكَ عَلِيُّ بنُ أبي طالِبٍ، أخي وخَليفَتي، ويَملِكُ بَعدَ عَلِيٍّ الحَسَنُ، ثُمَّ تَملِكُ أنتَ وتِسعَةٌ مِن صُلبِكَ، يَملِكُهُ اثنا عَشَرَ إماما، ثُمَّ يَقومُ قائِمُنا يَملَأُ الدُّنيا قِسطا وعَدلاً كَما مُلِئَت جَورا وظُلما، ويَشفي صُدورَ قَومٍ مُؤمِنينَ هُم شيعَتُهُ. ۲

كفاية الأثرـ به سندش، از امام حسين عليه السلام ـ: بر پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در آمدم و چون متفكّر و غمگين و اندوهگين بود، پرسيدم: اى پيامبر خدا! چه شده است كه تو را انديشناك مى بينم؟ فرمود: «اى پسر عزيزم! روح الأمين (جبرئيل)، نزد من آمد و گفت: اى پيامبر خدا! [خداى]والاى برتر، به تو سلام مى رساند و مى فرمايد: تو پيامبرى ات را تمام كردى و روزگارت را به پايان بردى. پس اسم اكبر [خدا] و ميراث علمى و آثار علم نبوّت را نزد على بن ابى طالب بگذار كه من، زمين را رها نمى كنم، جز آن كه در آن، عالِمى باشد كه طاعت و ولايت من، با او شناخته شود، كه من، آگاهى از غيب را از نسل تو نمى گُسلم، همان گونه كه از نسل ديگر پيامبرانِ ميان تو و آدم نگسستم». گفتم: اى پيامبر خدا! پس از تو چه كسى اختياردار اين كار است؟ فرمود: «پدرت على بن ابى طالب، برادر و جانشين من است و پس از على، حسن، فرمان رواست و سپس، تو و نُه فرزندت، دوازه امامى هستيد كه ولايت را در اختيار داريد. سپس، قائم ما قيام مى كند و دنيا را از انصاف و عدل، آكَنده مى سازد، همان گونه كه از بيداد و ستم، آكنده شده است و سينه گروهى را كه مؤمن و پيرو او هستند، تسلّى مى دهد».

۱.في المصدر: «على النبوّة»، والتصويب من بحار الأنوار.

۲.كفاية الأثر: ص 178 عن أبي خالد الكابلي عن الإمام زين العابدين عليه السلام، بحار الأنوار: ج 36 ص 345 ح 212.

کلیدواژه‌ها حکمت های عقیدتی و سیاسی امامت اهل بیت پدر نه امام مقدمه گزیده +2 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

كفاية الأثرـ به نقل از عبيد اللّه بن عبد اللّه بن عُتبه ـ: نزد حسين بن على عليه السلام بودم كه فرزندش على اصغر (امام زين العابدين عليه السلام) وارد شد. حسين عليه السلام او را صدا زد و سخت در آغوشش گرفت و ميان پيشانى او را بوسيد و سپس فرمود: «پدرم فدايت! چه قدر بويت خوش و خويَت زيباست!». از [ديدن] اين ماجرا، چيزى به دلم افتاد و گفتم: پدر و مادرم فدايت، اى فرزند پيامبر خدا! پناه بر خدا، اگر حادثه اى برايت اتّفاق بيفتد، به سوى كه برويم؟ فرمود: «به سوى اين فرزندم، على، كه امام است و پدرِ امامان».

كمال الدينـ به سندش، از امام حسين عليه السلام، از امام على عليه السلام ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «اى على! تو و امامان از نسل تو، پس از من، حجّت هاى خدا بر خلق او هستيد و نشانه هاى هدايت در ميان مردمان. هر كس يك تن از شما را انكار كند، مرا انكار كرده است و هر كس يكى از شما را نافرمانى كند، مرا نافرمانى كرده است و هر كس به يك نفر از شما جفا كند، به من جفا كرده است و هر كس به شما بپيوندد، به من پيوسته است و هر كس از شما اطاعت كند، از من اطاعت كرده است و هر كس با شما دوستى كند، با من دوستى كرده است و هر كس با شما دشمنى ورزد، با من دشمنى ورزيده است؛ زيرا شما از گِل من آفريده شده ايد و من از شمايم».

كفاية الأثرـ به سندش، از امام حسين عليه السلام ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، در بشارت هايى كه به من داد، مى فرمود: «اى حسين! تو سَرور، فرزندِ سَرور و پدر سَرورانى. نُه تن از فرزندانت، امامان امين اند. نهمينِ آنان، قائِم آنان است. تو امام، پسر امام و پدرِ امامانى. نُه تن از پشتِ تو، امامان و نيكان هستند و نهمين، مهدىِ آنان است كه زمين را از انصاف و عدل، آكَنده مى سازد و در آخرِ زمان، قيام مى كند، همان گونه كه من در اوّلِ زمان، قيام كردم».

كفاية الأثرـ به سندش، از امام حسين عليه السلام ـ: مادرم فاطمه عليهاالسلام به من فرمود: «چون تو را به دنيا آوردم، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بر من وارد شد و من، تو را در پارچه اى زرد به ايشان دادم. پارچه را كنار انداخت و پارچه اى سفيد گرفت و تو را در آن پيچيد و در گوش راستت، اذان و در گوش چپت، اِقامه گفت. سپس فرمود: «اى فاطمه! او را بگير كه پدرِ امامان است. نُه تن از فرزندانش، امامانى نيك اند و نُهمين آنان، مهدىِ آنهاست».

كفاية الأثرـ به سندش، از امام حسين عليه السلام ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «اى حسين! تو امام، برادرِ امام و پسرِ امام هستى. نُه تن از فرزندانت، امين و معصوم اند و نهمينِ آنان، مهدىِ آنهاست. خوشا به حال كسى كه آنان را دوست بدارد! و بدا به حال كسى كه آنان را دشمن بدارد!».