حدیث دربارهفضائل اهل بيت عليهم السلام

كنز الفوائد بإسناده عن الحسين بن عليّ عليهماالسلام:قالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: دَخَلتُ الجَنَّةَ فَرَأَيتُ عَلى بابِها مَكتوبا بِالذَّهَبِ: لا إلهَ إلَا اللّهُ، مُحَمَّدٌ حَبيبُ اللّهِ، عَلِيُّ بنُ أبي طالِبٍ وَلِيُّ اللّهِ، فاطِمَةُ آيَةُ اللّهِ، الحَسَنُ وَالحُسَينُ صَفوَتَا اللّهِ، عَلى مُبغِضيهِم لَعنَةُ اللّهِ. ۱

كنز الفوائدـ به سندش، از امام حسين عليه السلام ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «به بهشت در آمدم. ديدم كه بر درِ آن با طلا نوشته اند: خدايى جز خداى يكتا نيست. محمّد، حبيب خداست. على بن ابى طالب، ولىّ خداست. فاطمه، آيتِ خداست. ۲ حسن و حسين، برگزيدگان خدايند. لعنت خدا بر دشمنان اينان باد!».

۱.كنز الفوائد: ج 1 ص 149 عن موسى بن إسماعيل عن أبيه عن الإمام الكاظم عن آبائه:، بحار الأنوار: ج 27 ص 228 ح 30.

۲.حَبيب به معناى «محبوب»، و ولى به معناى «دوست» و «ولايتْ يافته»، و آيت نيز به معناى «نشانه» و «جلوه گاه» است.

کلیدواژه‌ها برکت حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های مربوط به جهان و انسان انسان های بابرکت +2 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

تأويل الآيات الظاهرةـ به سندش، از امام حسين عليه السلام ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، در اتاق امّ سلمه بود كه مقدارى حَريره . حريره: كاچى؛ هَريسه شير و گندم. براى ايشان آوردند. على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام را دعوت كردو از آن خوردند. سپس، عبايى خيبرى بر آنها گستراند و فرمود: « «خداوند، اراده كرده كه آلودگى را از شما اهل بيت، دور دارد و شما را در كمال پاكيزگى بدارد» ». امّ سلمه گفت: من هم با آنها هستم، اى پيامبر خدا؟ فرمود: «تو در راه درست هستى».

الفتوحـ از امام حسين عليه السلام ـ: ما اهل بيت طهارتيم كه خداى عز و جل [در باره ما] بر پيامبرش محمّد صلى الله عليه و آله چنين نازل كرد: «خداوند، اراده كرده كه آلودگى را از شما اهل بيت، دور دارد و شما را در كمال پاكيزگى بدارد» .

المناقب، ابن شهرآشوبـ از امام حسين عليه السلام، در باره سخن خداى متعال: «آنان كه اگر در زمين قدرتشان بدهيم، نماز برپا مى دارند» ـ: اين [آيه]، در باره ما اهل بيت است.

الفتوحـ از امام حسين عليه السلام ـ: ما خاندان پيامبر خدا صلى الله عليه و آله هستيم. حق، در ميان ماست و زبان ما به حق، گوياست.

كمال الدينـ به سندش، از امام حسين عليه السلام، از پدرش امام على عليه السلام ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «من، در ميان شما دو چيز گران بها به جا نهادم: كتاب خدا و خاندانم، [يعنى]اهل بيتم. آن دو، هيچ گاه از هم جدا نمى شوند تا آن كه در [قيامت و در كنار]حوض [كوثر]، بر من در آيند».

الكافىـ به نقل از حكم بن عُتَيبه ـ: مردى امام حسين عليه السلام را كه آهنگ كربلا داشت، در ثَعلَبيه ديد. بر او در آمد و سلام داد. امام حسين عليه السلام از او پرسيد: «كجايى هستى؟». گفت: اهل كوفه ام. امام عليه السلام فرمود: «هان! به خدا سوگند، اى مرد كوفى! اگر تو را در مدينه مى ديدم، جاى پاى جبرئيل عليه السلام را در خانه مان و جايگاه نزول او بر جدّمان را به تو نشان مى دادم. اى مرد كوفى! آيا آبشخور علمِ مردم، نزد ما باشد و آن گاه، آنها بدانند و ما ندانيم؟! اين، نشدنى است».

شواهد التنزيلـ به نقل از فاطمه دختر امام حسين، از پدرش امام حسين عليه السلام ـ: ماييم مستضعف، ما تحت سلطه هستيم و ماييم خاندانِ پيامبر خدا. هر كه ما را يارى دهد، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را يارى داده است و هر كه ما را وا نهد، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را وا نهاده است. ما و دشمنانمان، گِرد مى آييم «در روزى كه هر كس، هر عمل خيرى انجام داده، حاضر مى يابد» .

تأويل الآيات الظاهرة:امام حسين عليه السلام در كربلا، خطاب به يارانش فرمود: «آيا سرآغازِ كار خودم و شما را ـ كه دوستان و دوستداران ما و دشمنانِ دشمنانمان هستيد ـ برايتان نگويم تا تحمّل آنچه خود را در معرضش قرار داده ايد، برايتان آسان شود؟». گفتند: چرا، اى فرزند پيامبر خدا! فرمود: «خداوند، چون آدم عليه السلام را آفريد و كامل كرد و نام هاى همه چيز را به او ياد داد و بر فرشتگان عرضه داشت، محمّد و على و فاطمه و حسن و حسين را پنج روح در پشتِ آدم عليه السلام قرار داد و نورهايشان، در افق آسمان ها و حجاب ها و بهشت و كرسى و عرش مى تابيد. سپس، خداوند، فرشتگان را از سرِ تعظيم به سجود در برابر آدم عليه السلام فرمان داد؛ زيرا او را بزرگ داشته و ظرفِ اين پنج روحى قرار داده بود كه نورشان، همه افق ها را فرا گرفته بود. پس فرشتگان، سجده كردند، جز ابليس، كه از فروتنى در برابر شكوه عظمت الهى و نورهاى ما اهل بيت، خوددارى ورزيد، در حالى كه همه فرشتگان در برابر آن، فروتنى كرده بودند. پس كبر ورزيد و با خوددارى ورزيدن [از سجده] و تكبّرش از كافران شد».