آنچه درباره صلح ، از ايشان روايت شده است

دلائل الإمامةـ به نقل از محمّد بن يعلى ـ: حسين بن على عليه السلام را در پشت كوفه ديدم كه با [برادرش] حسن عليه السلام به سوى معاويه مى رفتند. گفتم: اى ابا عبد اللّه! آيا [به صلح،]راضى شدى؟ فرمود: «بانگى بر آمد و هيجانى بر انگيخته شد. عربى رانده شده و زَهرى كُشنده و پيكان هايى تيز و بُرنده در كوفه و كربلا پيدا شدند. به خدا سوگند، عامل اين كارها و صاحب قربانى و پرنده برچيننده دانه ها ۱۲ منم، آن گاه كه كوه هاى كرانه عراق، فرو بريزند و ناله كوفه، بلند شود و زمين، از بركتْ باز ايستد، خانه خدا را به تعطيلى بكشند و [فرد] كُند و بى تحرّك، به مشقّت پيش رانده شود و [فرد] تندرو، سركوب گردد. اى كاش دسته هايى [جنگجو]بودند كه من، صاحب آنها بودم! بس است؛ بس است! كجا و چگونه؟ اگر مى خواستم، مى گفتم كه