علّت آفرينش
1 حدیث
علل الشرائع عن سلمة بن عطا عن أبي عبد اللّه [الصادق] عليه السلام:خَرَجَ الحُسَينُ بنُ عَلِيٍّ عليه السلام عَلى أصحابِهِ فَقالَ: أيُّهَا النّاسُ! إنَّ اللّهَ جَلَّ ذِكرُهُ ما خَلَقَ العِبادَ إلّا لِيَعرِفوهُ، فَإِذا عَرَفوهُ عَبَدوهُ، فَإِذا عَبَدوهُ استَغنَوا بِعِبادَتِهِ عَن عِبادَةِ مَن سِواهُ.
فَقالَ لَهُ رَجُلٌ: يَابنَ رَسولِ اللّهِ بِأَبي أنتَ واُمّي، فَما مَعرِفَةُ اللّهِ؟
قالَ: مَعرِفَةُ أهلِ كُلِّ زَمانٍ إمامَهُمُ ۱ الَّذي يَجِبُ عَلَيهِم طاعَتُهُ. ۲
علل الشرائعـ به نقل از سلمة بن عطا، از امام صادق عليه السلام ـ: حسين بن على عليه السلام بر يارانش در آمد و فرمود: «اى مردم! خداوند بزرگِ بِشْكوه، بندگانش را نيافريده، جز براى آن كه او را بشناسند و چون او را شناختند، عبادتش كنند و چون عبادتش كردند، با عبادت او، از عبادت جز او، بى نياز شوند».
پس مردى گفت: اى فرزند پيامبر خدا! پدر و مادرم فداى تو! معرفت خدا، يعنى چه؟
فرمود: «شناخت مردم هر عصر نسبت به امامى كه اطاعتش بر آنان، واجب است». ۳