گريه خواهرش زينب عليهاالسلام

الإرشاد:عمر بن سعد، فرياد زد: اى سپاهيان خدا! سوار شويد و [به بهشتْ]بشارتتان باد! سپاهيان، سوار شدند و به سوى سپاه حسين عليه السلام حركت كردند، در حالى كه ايشان جلو خيمه اش نشسته بود و شمشيرش را در بر گرفته بود، كه سرش به سمت زانوانش خم شد. خواهرش همهمه لشكر را شنيد و به برادر، نزديك شد و گفت: برادرم! آيا صداها را نمى شنوى كه نزديك مى شود؟ حسين عليه السلام سرش را بلند كرد و فرمود: «اكنون پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را خواب ديدم كه به من فرمود: تو به زودى به سمت ما مى آيى». زينب به صورتش زد و واويلا سر داد. امام عليه السلام به او فرمود: «خواهرم! براى تو ويل [و بيچارگى]نيست. آرام باش، رحمت خدا بر تو!».

الإرشاد:خانواده امام حسين عليه السلام را بر ابن زياد، وارد كردند. زينب خواهر حسين عليه السلام ـ كه در ميان آنان به صورت ناشناخته بود و بدترين لباس هايش را بر تن داشت ـ، وارد شد. ابن زياد به زينب گفت: خداوند، دل مرا از بابتِ سركش و نافرمانِ خانواده تو تسكين داد! زينب عليهاالسلام، شيون كرد و گريست و به ابن زياد فرمود: «بزرگانِ مرا كشتى و خانواده ام را به اسارت به بيابان ها كشاندى و شاخه ام را بريدى و ريشه ام را كندى. اگر اين، تو را تسكين مى دهد، پس به آرامش رسيده اى».