فضل بن محمّد

المَجدىّ:از ابو عبّاس فضل بن محمّد بن فضل، در رثاى جدّش عبّاس عليه السلام، سقّاى تشنگان، فرزند على بن ابى طالب عليه السلام، شعرى ديده ام كه اين چنين است: من از عبّاس عليه السلام، جايگاهى را به ياد دارمدر كربلا كه سرهاى جماعت را با تيغ، مى بريد. از حسين عليه السلام، حمايت مى كرد و او را كه تشنه است، سيراب مى نموداو نه روى گردان بود و نه كمر، خم كرد و صحنه را نيز ترك نكرد. هيچ روزى، صحنه اى چون صحنه رزم او نديدم.وى، در كنار حسين عليه السلام بود و برخوردار از فضيلت و شرافت. چه صحنه رزمى، كه فضايل وى، آشكار شدند!و پسينيانِ وى، هرگز كارهايش را تباه نكردند.