هانى بن ثُبَيت
4 حدیث
المزار الكبيرـ في زِيارَةِ النّاحِيَةِ ـ: السَّلامُ عَلى عَبدِ اللّهِ بنِ أميرِ المُؤمِنينَ، مُبلِي البَلاءِ، وَالمُنادي بِالوَلاءِ في عَرصَةِ كَربَلاءَ، المَضروبِ مُقبِلاً ومُدبِرا، ولَعَنَ اللّهُ قاتِلَهُ هانِئَ ابنَ ثُبَيْتٍ الحَضرَمِيَّ. ۱
المزار الكبيرـ در «زيارت ناحيه» ـ: سلام بر عبد اللّه، پسر امير مؤمنان؛ آن خوبِ امتحان داده در بلا و بانگ زننده به خيرخواهىِ در صحنه كربلا؛ آن كه از پيشِ رو و پشتِ سر، زده شد! خداوند، قاتل او، هانى بن ثُبَيت حضرَمى را لعنت كند!
۱.المزار الكبير: ص 488، الإقبال: ج 3 ص 74، مصباح الزائر: ص 279، بحار الأنوار: ج 45 ص 66.
المزارالكبيرـ در «زيارت ناحيه» ـ: سلام بر جعفر، پسر امير مؤمنان؛ همان شكيبايى كه كارش را براى خدا به شمار آورْد و دور از وطن و غريبانه، براى جنگ، مهيّا و آماده شد و پيش گام در نبرد بود و مغلوب مردانى گشت كه او را احاطه كردند! خداوند، قاتل او هانى بن ثُبَيت حَضرَمى را لعنت كند!
المناقب لابن شهرآشوب:سُلِبَ الحُسَينُ عليه السلام ما كانَ عَلَيهِ، فَأَخَذَ. القَوسَ وَالحُلَلَ الرُّحَيلُ بنُ خَيثَمَةَ الجُعِفيُّ، وهانِئُ بنُ شَبيبٍ الحَضرَمِيُّ، وجَريرُ بنُ مَسعودٍ الحَضرَمِيُّ. ۱
المناقب، ابن شهرآشوب:حسين عليه السلام هر چه داشت، غارت شد. رُحَيل بن خَيثَمه جُعْفى و هانى بن شَبيب حَضرَمى و جَرير بن مسعود حَضرَمى، كمان و لباس هاى قيمتى را برداشتند.
۱.المناقب لابن شهرآشوب: ج 4 ص 111.
الملهوف:نادى عُمَرُ بنُ سَعدٍ في أصحابِهِ: مَن يَنتَدِبُ لِلحُسَينِ فَيوطِئَ الخَيلَ ظَهرَهُ؟ فَانتَدَبَ مِنهُم عَشَرَةٌ، وهُم:. هانِى ءَ بنُ ثُبَيتٍ الحَضرَمِيُّ واُسَيدُ بنُ مالِكٍ لَعَنَهُمُ اللّهُ فَداسُوا الحُسَينَ عليه السلام بِحَوافِرِ خَيلِهِم، حَتّى رَضّوا ظَهرَهُ وصَدرَهُ.
وهؤُلاءِ أخَذَهُمُ المُختارُ، فَشَدَّ أيدِيَهُم وأرجُلَهُم بِسِكَكِ الحَديدِ، وأوطَأَ الخَيلَ ظُهورَهُم حَتّى هَلَكوا. ۱
الملهوف:عمر بن سعد، در ميان يارانش فرياد زد: چه كسى حاضر است بر پشت حسين، اسب بتازد؟
ده تن، اعلام آمادگى كردند و آنان،. هانى بن ثُبَيت حَضرَمى و اُسَيد بن مالك ـ كه خداوند، لعنتشان كند ـ، بودند. آنان با سُم هاى نعل شده اسبانشان بر بدن حسين عليه السلام تاختند تا اين كه پشت و سينه اش را خُرد كردند.
مختار، اينان را گرفت و دست و پاهايشان را با حلقه هاى آهنى بست و بر پشتشان اسب تاخت تا هلاك شدند.
۱.الملهوف: ص 182، مثير الأحزان: ص 78 نحوه، بحار الأنوار: ج 45 ص 59 وفيهما «إسحاق بن حويّة الحضرمي».