حدیث دربارهبه ياد مصيبت امام حسين عليه السلام بودن، در هنگام آشاميدن آب

الكافي عن داوود الرقّي:كُنتُ عِندَ أبي عَبدِ اللّهِ عليه السلام إذَا استَسقَى الماءَ، فَلَمّا شَرِبَهُ رَأَيتُهُ قَدِ استَعبَرَ، وَاغرَورَقَت ۱ عَيناهُ بِدُموعِهِ. ثُمَّ قالَ لي: يا داوودُ، لَعَنَ اللّهُ قاتِلَ الحُسَينِ عليه السلام، وما مِن عَبدٍ شَرِبَ الماءَ فَذَكَرَ الحُسَينَ عليه السلام وأهلَ بَيتِهِ ولَعَنَ قاتِلَهُ، إلّا كَتَبَ اللّهُ عَزَّ وجَلَّ لَهُ مِئَةَ ألفِ حَسَنَةٍ، وحَطَّ عَنهُ مِئَةَ ألفِ سَيِّئَةٍ، ورَفَعَ لَهُ مِئَةَ ألفِ دَرَجَةٍ، وكَأَنَّما أعتَقَ مِئَةَ ألفِ نَسَمَةٍ، وحَشَرَهُ اللّهُ عَزَّ وجَلَّ يَومَ القِيامَةِ ثَلِجَ الفُؤادِ. ۲

الكافىـ به نقل از داوود رِقّى ـ: در محضر امام صادق عليه السلام بودم كه آب طلبيد. وقتى از آن نوشيد، اشك ريخت و چشمانش اشكبار شد. آن گاه به من فرمود: «اى داوود! خدا لعنت كند كُشنده حسين را! هيچ كس نيست كه آب بنوشد و از حسين عليه السلام و خاندانش ياد كند و كُشنده اش را لعن كند، مگر اين كه خداوند، برايش يك صد هزار حسنه مى نويسد و يك صد هزار گناه را از او مى زُدايد و يكصد هزار درجه به او مى دهد و گويى كه يكصد هزار برده، آزاد كرده است. همچنين خداوند عزّ و جلّ وى را در قيامت، خنك دل محشور مى كند».

۱.اغرَوْرَقَت عَيناهُ: أي غَرِقَتَا بالدموع (النهاية: ج 3 ص 361 «غرق»).

۲.الكافي: ج 6 ص 391 ح 6، كامل الزيارات: ص 212 ح 304، بحار الأنوار: ج 66 ص 464 ح 17.

کلیدواژه‌ها عزاداری و گریه برای امام حسین علیه السلام مصیبت خوانی برای امام حسین علیه السلام به یاد مصیبت امام حسین علیه السلام بودن در هنگام آشامیدن آب

احادیث دیگر این موضوع

المناقب، ابن شهرآشوب:امام زين العابدين عليه السلام، وقتى ظرف آبى را مى گرفت كه بنوشد، چنان مى گريست كه آب، پر از اشك مى شد. در اين باره به ايشان گفتند. فرمود: «چگونه گريه نكنم، در حالى كه پدرم، از آبى كه براى درندگان و حيوانات آزاد بود، باز داشته شد؟!». به ايشان گفتند: همانا روزگارت را به گريه سپرى مى كنى و اگر خودت را هم بكُشى، چيزى بيش از اين نمى افزايى! فرمود: «خودم را كُشته ام و بر آن، مى گِريم».

الأمالى، صدوقـ به نقل از داوود بن كثير رَقّى ـ: در محضر امام صادق عليه السلام بودم كه آب طلبيد. وقتى آن را نوشيد، ديدم كه اشك ريخت و چشمانش پُر از اشك شد. آن گاه فرمود: «اى داوود! خدا لعنت كند كُشنده حسين را! ياد جمصيبت هاى وارد شده برج حسين عليه السلام، چه قدر زندگى را تيره مى كند! نشده است كه من، آب خُنَكى بنوشم و از حسين عليه السلام ياد نكنم. هر كس آب بنوشد و از حسين عليه السلام ياد كند و كُشنده اش را لعنت كند، خداوند برايش يكصد هزار حسنه مى نويسد و يكصد گناهِ او را پاك مى كند و يكصد درجه، او را بالا مى برد و گويى يكصد هزار برده آزاد كرده است. همچنين خداوند، او را در روز قيامت، روسفيد بر مى انگيزاند».

المصباح، كفعمى:سَكينه (دختر امام حسين عليه السلام) گفت: وقتى [پدرم] حسين عليه السلام شهيد شد، او را در آغوش گرفتم و از هوش رفتم. شنيدم كه مى فرمود: «اى شيعيان من! هر گاه آب گوارايى نوشيديد، مرا ياد كنيديا اگر در باره غريبى يا شهيدى چيزى شنيديد، بر من مويه كنيد». پس سكينه سراسيمه برخاست، در حالى كه زير چشمش آسيب ديده بود و بر صورت خود، سيلى مى زد. در اين هنگام، هاتفى ندا داد: آسمان و زمين بر اواشك و خون فراوان گريست. آن دو بر كشته كربلا مى گريستنددر ميان همهمه مدّعيان امّت. از آبى كه در نزديكى اش بود، باز داشته شد.اى چشم! بر آن كه از آبْ منع شد، گريه كن.