سخن گفتن بُرَير بن خُضَير با سپاه كوفه
1 حدیث
الأمالي للصدوق عن عبد اللّه بن منصور عن جعفر بن محمّد بن عليّ بن الحسين عن أبيه عن جده [زين العابدين] عليهم السلامـ في ذِكرِ أحداثِ يَومِ عاشوراءَ ـ: بَلَغَ العَطَشُ مِنَ الحُسَينِ عليه السلام وأصحابِهِ، فَدَخَلَ عَلَيهِ رَجُلٌ مِن شيعَتِهِ يُقالُ لَهُ: بُرَيرُ بنُ خُضَيرٍ الهَمدانِيُّ ۱
ـ قالَ إبراهيمُ بنُ عَبدِ اللّهِ راوِي الحَديثِ: هُوَ خالُ أبي إسحاقَ الهَمدانِيِّ ـ فَقالَ: يَا بنَ رَسولِ اللّهِ، أتَأذَنُ لي فَأَخرُجَ إلَيهِم، فَاُكَلِّمَهُم؟
فَأَذِنَ لَهُ، فَخَرَجَ إلَيهِم، فَقالَ:
يا مَعشَرَ النّاسِ! إنَّ اللّهَ عز و جل بَعَثَ مُحَمَّدا بِالحَقِّ بَشيرا ونَذيرا وداعِيا إلَى اللّهِ بِإِذنِهِ وسِراجا مُنيرا، وهذا ماءُ الفُراتِ تَقَعُ فيهِ خَنازيرُ السَّوادِ وكِلابُها، وقَد حِيلَ
الأمالى، صدوقـ به نقل از عبد اللّه بن منصور، از امام صادق، از پدرش امام باقر، از جدّش امام زين العابدين عليهم السلام، در يادكردِ حوادث روز عاشورا ـ: تشنگى بر حسين عليه السلام و يارانش چيره شد. مردى از يارانش به نام بُرَير بن خُضَير هَمْدانى، ۳ بر او وارد شد و گفت: اى فرزند پيامبر خدا! آيا به من اجازه مى دهى تا به سوى آنان بروم و با ايشان، سخن بگويم؟
امام عليه السلام، اجازه داد. او به سوى ايشان رفت و فرمود: «اى مردم! خداوند عز و جل، محمّد صلى الله عليه و آله را به حق، بشارت دهنده و بيم دهنده، دعوتگر به خدا با اجازه اش و چراغ فروزان [راهش] بر انگيخت؛ و اين، آب فرات است كه خوكان و سگان صحرا در آن مى روند؛ امّا ميان آن و فرزند اين پيامبر، جدايى انداخته اند.
آنان گفتند: اى بُرَير! زياد حرف