عُمَرُ بن خالد صَيداوى و همراهانش

تاريخ الطبرىـ به نقل از فُضَيل بن خديج كِنْدى ـ: و امّا عمر بن خالد صَيداوى، جابر بن حارث سَلمانى، سعد، غلامِ عمر بن خالد و مُجَمِّع بن عبد اللّه عائِذى، در آغاز جنگ، به نبرد پرداختند و با شمشيرهايشان، به سوى لشكر ابن زياد، هجوم بُردند. چون آنها به ميان لشكر دشمن فرو رفتند، گِردشان را گرفتند و آنان را محاصره كرده، از ديگر يارانشان جدا كردند؛ امّا عبّاس بن على عليه السلام، بر دشمن يورش بُرد و نجاتشان داد و آنان، زخمى و خونين، [از حلقه محاصره دشمن]بيرون آمدند. هنگامى كه دشمن به آنها نزديك شد، با شمشيرهايشان، حمله كردند و در همان آغاز، به نبرد پرداختند تا يك جا به شهادت رسيدند.

الملهوف:عمرو بن خالد صَيداوى، به ميدان آمد و خطاب به حسين عليه السلام گفت: اى ابا عبد اللّه! فدايت شوم! قصد كرده ام كه به يارانم بپيوندم و دوست ندارم كه جا بمانم و تو را يكّه و تنها، ميان خاندانت، كُشته ببينم. حسين عليه السلام به او فرمود: «پيش برو كه ما نيز تا ساعتى ديگر به تو مى پيونديم». او نيز پيش رفت و جنگيد تا كُشته شد. خشنودى خداوند، بر او باد!