فرستاده شدن نماينده ويژه امام عليه السلام به همراه نامه به كوفه

الأخبار الطِّوال:حسين عليه السلام براى همه آنان، يك نامه نوشت و آن را به هانى بن هانى و سعيد بن عبد اللّه سپرد. متن نامه، چنين است: «به نام خداوند بخشنده مهربان. از حسين بن على، به هر يك از دوستان و شيعيانم در كوفه كه اين نامه به وى مى رسد. سلام بر شما! امّا بعد، نامه هاى شما به دستم رسيد و از علاقه مندى تان به آمدنم نزد شما، خبردار شدم. اينك برادر و پسر عمو و فردى مورد اعتماد از خاندانم، [يعنى]مسلم بن عقيل را به سوى شما مى فرستم تا واقعيت امور را به دست آورد و براى من از آنچه در باره اجتماع و اتّحاد شما دستگيرش مى شود، بنويسد. اگر واقعيت، چنان بود كه در نامه ها نوشته بوديد و نمايندگانِ شما به من خبر دادند، به زودى بر شما وارد مى شوم، اگر خدا بخواهد. والسلام!». مسلم بن عقيل به همراه حسين

تاريخ الطبرىـ به نقل از محمّد بن بِشْر هَمْدانى ـ: [حسين عليه السلام] به همراه هانى بن هانىِ سبيعى و سعيد بن عبد اللّه حَنَفى ـ كه آخرين فرستادگان كوفيان بودند ـ، نامه اى فرستاد: «به نام خداوند بخشنده مهربان. از حسين بن على، به جمعيت مؤمنان و مسلمانان. امّا بعد، هانى و سعيد، نامه هاى شما را برايم آوردند و اين دو، آخرين فرستادگان شما به سوى من بودند. تمام داستان و آنچه را بازگو كرده بوديد، دانستم و سخن تمامتان، اين بود كه: ما را پيشوايى نيست. نزد ما بيا. شايد خداوند به واسطه تو، ما را بر محور حق و راستى، متّحد گرداند. به راستى كه برادر و پسر عمو و فرد مورد اعتمادم را از خاندانم، به سوى شما فرستادم و به وى دستور دادم تا شرح احوال و آرا و مسائلتان را برايم بنويسد. اگر برايم نوشت كه رأى

الفتوح:گزارش نامه حسين بن على عليه السلام به كوفيان [، اين است]: «به نام خداوند بخشنده مهربان. از حسين بن على، به جماعت مؤمنان. سلام بر شما! امّا بعد، هانى بن هانى و سعيد بن عبد اللّه، نامه هاى شما را برايم آوردند و آن دو، آخرين فرستادگان شما به سوى من بودند. آنچه را كه گفتيد و نوشتيد، دانستم و در آنچه مى پسنديد، كوتاهى نخواهم كرد. اينك برادر، پسر عمو و فرد مورد اعتمادم از خاندانم، [يعنى]مسلم بن عقيل بن ابى طالب را به سوى شما فرستادم و به وى دستور دادم كه شرح احوال و آراى شما و رأى خردمندان و نخبگان شما را برايم بنويسد و او ره سپار به سوى شماست، إن شاء اللّه. والسلام! و نيرويى جز از جانب خداوند نيست. اگر شما آن گونه بوديد كه فرستادگانِ شما خبر داده اند و در نامه هايتان خواندم، پس به همراه

الملهوفـ پس از گزارش نامه هايى كه از كوفيان به امام حسين عليه السلام رسيد ـ: حسين عليه السلام به هانى بن هانى سبيعى و سعيد بن عبد اللّه حنفى فرمود: «به من خبر دهيد كه چه كسانى بر اين نامه اى كه به دستم رسيد، اجتماع و هم رأيى دارند؟». گفتند: اى پسر پيامبر خدا! شَبَث بن رِبْعى، حَجّار بن اَبجَر، يزيد بن حارث، يزيد بن رُوَيم، عُروة بن قيس، عمرو بن حَجّاج و محمّد بن عُمَير بن عُطارِد. [راوى] مى گويد: در اين هنگام، حسين عليه السلام برخاست و ميان ركن و مقام، دو ركعت نماز به جا آورد و از خداوند در اين كار، طلب خير كرد. سپس مسلم را فرا خواند و او را از اوضاع و احوال، باخبر ساخت و به همراه مسلم، جواب نامه هاى كوفيان را نوشت و به آنان وعده رفتن به كوفه داد و مطلبى به اين مضمون نگاشت: «پسر عمويم

مقاتل الطالبيّينـ به نقل از ابو اسحاق ـ: چون به كوفيان، خبر رسيد كه حسين عليه السلام به مكّه آمده و با يزيد بيعت نمى كند، گروهى از جانب آنان به سمت او حركت كردند ـ و رئيس آنان، ابو عبد اللّه جَدَلى بود ـ و شَبَث بن رِبعى و سليمان بن صُرَد و مُسَيَّب بن نَجَبه و سرشناسان كوفيان، برايش نامه نوشتند و از او براى بيعت و كنار گذاردن يزيد، دعوت كردند. ايشان در جواب آنان فرمود: «برادر و پسر عمويم را به همراه شما مى فرستم. اگر برايم بيعت گرفت و از مردم، آن چنان گزارش داد كه در نامه ها نوشته اند، نزد آنان خواهم رفت». آن گاه مسلم بن عقيل را فرا خواند و فرمود: «به جانب كوفه حركت كن. اگر ديدى بر آنچه نوشته اند، اتّفاق دارند و امور را براى قيام، مهيّا ديدى، نظر خود را برايم بنويس». مسلم، وارد كوفه