متن نوشته معاويه براى جانشين كردن يزيد
1 حدیث
الفتوح:دَعا مُعاوِيَةُ بِالضَّحّاكِ بنِ قَيسٍ ومُسلِمِ بنِ عُقبَةَ، فَقالَ لَهُما: أخرِجا ما في وِسادَتي، فَأَخرَجا كِتابا كَتَبَ فيهِ مُعاوِيَةُ بِخَطِّهِ قَبلَ ذلِكَ:
بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحيمِ، هذا ما عَهِدَهُ مُعاوِيَةُ بنُ أبي سُفيانَ أميرُ المُؤمِنينَ إلَى ابنِهِ يَزيدَ، أنَّهُ قَد بايَعَهُ وعَهِدَ إلَيهِ، وجَعَلَ لَهُ الخِلافَةَ مِن بَعدِهِ، وأمَرَهُ بِالرَّعِيَّةِ وَالقِيامِ بِهِم وَالإِحسانِ إلَيهِم، وقَد سَمّاهُ «أميرَ المُؤمِنينَ»، وأمَرَهُ أن يَسيرَ بِسيرَةِ أهلِ العَدلِ وَالإِنصافِ، وأن يُعاقِبَ عَلَى الجُرمِ، ويُجازِيَ عَلَى الإِحسانِ، وأن يَحفَظَ هذَا الحَيَّ مِن قُرَيشٍ خاصَّةً، وأن يُبعِدَ قاتِلِي الأَحِبَّةِ، وأن يُقَدِّمَ بَني اُمَيَّةَ وآلَ عَبدِ شَمسٍ عَلى بَني
الفتوح:معاويه، ضحّاك بن قيس و مسلم بن عَقَبه را فرا خواند و به آن دو گفت: آنچه را در بالش من است، بيرون بياوريد.
آن دو، نوشته اى را بيرون آوردند كه معاويه، پيش تر به خطّ خودش در آن نوشته بود: بسم اللّه الرحمن الرحيم. اين، عهدى است كه معاوية بن ابى سفيان، امير مؤمنان، براى پسرش يزيد مى نويسد و با او بيعت مى كند و سفارش كارها را به او كرده و خلافت را پس از خود، براى وى قرار داده است و او را به مراقبت از رعايا و قيام به كارهايشان و نيكى به آنان، فرمان داده و او را «امير مؤمنان» ناميده و به او دستور داده است كه به شيوه دادگران و منصفان رفتار كند. بر جنايت، كيفر كند و بر نيكى، پاداش دهد. اين تيره از قريش را بخصوص حفظ كند و قاتلان دوستان را برانَد و بنى اميّه و خاندان عبد شمس را بر بنى هاشم،
۱.الفتوح: ج 4 ص 347.