حدیث دربارهذريّه من ، در پشت على هستند
تاريخ بغداد عن عبداللّه بن عبّاس:كُنتُ أنَا وأبِيَ العَبّاسُ بنُ عَبدِ المُطَّلِبِ جالِسَينِ عِندَ رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله، إذ دَخَلَ عَلِيُّ بنُ أبي طالِبٍ، فَسَلَّمَ، فَرَدَّ عَلَيهِ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله، وبَشَّ بِهِ، وقامَ إلَيهِ وَاعتَنَقَهُ، وقَبَّلَ بَينَ عَينَيهِ، وأجلَسَهُ عَن يَمينِهِ.
فَقالَ العَبّاسُ: يا رَسولَ اللّهِ أتُحِبُّ هذا؟
فَقالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله: يا عَمَّ رَسولِ اللّهِ، وَاللّهِ، لَلّهُ أشَدُّ حُبّا لَهُ مِنّي، إنَّ اللّهَ جَعَلَ ذُرِّيَّةَ كُلِّ نَبِيٍّ في صُلبِهِ، وجَعَلَ ذُرِّيَّتي في صُلبِ هذا. ۱
تاريخ بغدادـ به نقل از عبد اللّه بن عبّاس ـ: من و پدرم عبّاس بن عبد المطّلب، نزد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نشسته بوديم كه على بن ابى طالب عليه السلام در آمد و سلام داد. پيامبر صلى الله عليه و آله پاسخ سلامش را داد و با او خوش رويى كرد و جلويش برخاست و دست در گردنش انداخت و ميان دو چشمش را بوسيد و او را در سمت راست خود نشاند.
عبّاس گفت: اى پيامبر خدا! آيا اين مرد را دوست دارى؟
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «اى عموى پيامبر خدا! به خدا سوگند، خدا او را بيشتر از من دوست دارد. خداوند، ذريّه هر پيامبر را در پشتش قرار مى دهد و ذريّه مرا در پشت اين، قرار داده است».
۱.تاريخ بغداد: ج 1 ص 316، تاريخ دمشق: ج 42 ص 259 ح 8789، ذخائر العقبى: ص 124؛ كشف الغمّة: ج 1 ص 94، بحارالأنوار: ج 38 ص 307 ح 9.