حدیث دربارهنزول سوره «انسان» در شأن ايشان

الأمالى، صدوقـ به نقل از ابن عبّاس ـ: روزى پيامبر صلى الله عليه و آله نشسته بود و على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام نزد او بودند. پيامبر صلى الله عليه و آله گفت: «خدايا! تو مى دانى كه اينان، اهل بيت من و گرامى ترينِ مردمان نزد من اند. پس هر كس را كه آنان را دوست دارد، دوست بدار و هر كس را كه آنان را دشمن مى دارد، دشمن بدار و با دوستدارشان دوستى كن و با دشمنشان بستيز و ياورشان را يارى ده و آنان را از همه آلودگى ها پاك گردان و از هر گناهى، نگاهشان دار و با روح القُدُس ۳، تأييدشان كن.». ايشان، سپس دستانش را به سوى آسمان، بالا برد و گفت: «خدايا! تو را گواه مى گيرم كه دوستدار كسى هستم كه آنان را دوست داشته باشد و كينه كسى را در دل دارم كه كينه آنان را در دل دارد و با هر كس كه در صلح با آنان باشد، در صلحم و با هر كه با آنان سر جنگ داشته باشد، سرِ جنگ دارم و و دشمن كسى هستم كه دشمنِ آنهاست و دوست كسى هستم كه دوست آنهاست».