حدیث دربارهوجوب تمسّك

كامل الزيارات عن جابر عن أبي جعفر [الباقر] عليه السلام عن رسول اللّه صلى الله عليه و آله:مَن أرادَ أن يَتَمَسَّكَ بِعُروَةِ اللّهِ الوُثقَى الَّتي قالَ اللّهُ تَعالى في كِتابِهِ، فَليُوالِ عَلِيَّ بنَ أبي طالِبٍ وَالحَسَنَ وَالحُسَينَ عليهم السلام؛ فَإِنَّ اللّهَ يُحِبُّهُما مِن فَوقِ عَرشِهِ. ۱

كامل الزيارات، به نقل از جابر، از امام باقر عليه السلام، از پيامبر صلى الله عليه و آله ـ: هر كه مى خواهد به دستگيره محكم خداوند ـ كه خداى متعال در كتاب خود فرموده است ـ، چنگ در زند، على بن ابى طالب و حسن و حسين را دوست بدارد؛ چرا كه خداوند عرش نشين، آنان را دوست مى دارد.

۱.كامل الزيارات: ص 114 ح 121، بحارالأنوار: ج 43 ص 270 ح 31.

کلیدواژه‌ها درآمد 1 دانش نامه امام حسین علیه السلام در یک نگاه فضیلت ها و ویژگی های امام حسین علیه السلام فضیلت های مشترک میان امام حسین و اهل بیت علیهم السلام +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

سُنَن التِّرمِذىـ به نقل از زيد بن ارقم، از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ: من در ميان شما چيزى به يادگار نهاده ام كه مادام كه بِدان چنگ در زنيد، هرگز پس از من، گم راه نمى شويد. يكى از آن دو، بزرگ تر از ديگرى است: كتاب خدا كه ريسمانى كشيده شده از آسمان به زمين است و عترتم، [يعنى] اهل بيتم. اين دو، هرگز از هم جدا نمى شوند تا در كنار حوض [كوثر] بر من وارد شوند. پس بنگريد در نبودنِ من، حقّم را در باره اين دو، چگونه ادا مى كنيد.

كمال الدينـ به سندش، از امام على عليه السلام ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «من در ميان شما دو چيز گران سنگ به يادگار مى نهم: كتاب خدا و عترتم ـ كه همان اهل بيت من اند ـ. اين دو، هرگز از يكديگر جدا نمى شوند تا كنار حوض [كوثر]بر من وارد شوند، مِثلِ اين دو» و دو انگشت سبّابه خود را به يكديگر چسباند. جابر بن عبد اللّه انصارى برخاست و گفت: اى پيامبر خدا! عترت تو چه كسانى هستند؟ فرمود: «على، حسن، حسين و امامانى كه از پشتِ حسين هستند تا روز قيامت».

مسند زيدـ به نقل از زيد بن على، از پدرش، از جدّش امام على عليهما السلام ـ: هنگامى كه بيمارى پيامبر صلى الله عليه و آله شدّت گرفت و خانه از مردم پُر شد، فرمود: «حسن و حسين را برايم فرا بخوانيد». من، آن دو را فرا خواندم و پيامبر صلى الله عليه و آله لب هاى آن دو را بوسيد تا از هوش رفت. على عليه السلام خواست آن دو را از روى سينه پيامبر صلى الله عليه و آله بردارد كه پيامبر صلى الله عليه و آله چشمانش را گشود و فرمود: «آن دو را وا گذار تا آنان از من، بهره مند شوند و من از آنان، بهره ببرم، كه پس از من، آن دو، محروميت مى بينند». آن گاه فرمود: «اى مردم! من در ميان شما دو چيز گران سنگ به يادگار نهادم: كتاب خدا و سنّتم و عترتم ـ كه همان اهل بيت من هستند ـ. تباه كننده كتاب خدا، مانند تباه كننده سنّت من است و تباه كننده سنّت من، مانند تباه كننده عترت من، و اين دو، از هم جدا نمى شوند تا ديدار [با من]در كنار حوض».