حكمت تنگنايى و گشايش روزى

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل مى فرمايد: «هر آينه من، توانگر را بدان جهت كه نزدم كرامتى دارد، توانگرى نبخشيده ام؛ بلكه براى مبتلا ساختنِ توانگران است».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل فرموده است: «به سرفرازى و شكوهم سوگند، بنده اى را كه بخواهم بر وى رحمت آورم، از دنيا بيرون نمى آورم، مگر آن كه هر گناهى را كه مرتكب شده، از وى مى زُدايم، و آن، چنين است كه يا تنش را بيمار مى كنم و يا روزى اش را تنگ مى سازم و يا در دنيا به هراس دچارش مى كنم. اگر باز هم گناهى بر او باقى ماند، هنگام مرگ بر وى سخت مى گيرم. به سرفرازى و شكوهم سوگند، بنده اى را كه بخواهم به عذاب دچار سازم، از دنيا بيرون نمى آورم، مگر آن كه هر كار نيكى را كه مرتكب شده، از وى مى گيرم، و آن، چنين است كه يا روزى اش را گشايش مى بخشم و يا تنش را سلامت مى دارم و يا در دنيا برايش امنيت فراهم مى آورم، و اگر باز هم باقى ماند، به سبب آن، مرگ را بر وى آسان مى سازم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل فرموده است: «. هر آينه از بندگان مؤمن من، كسانى هستند كه كار دينشان برايشان به سامان نمى آيد، جز به اين كه در فقر و تنگ دستى و بيمارى به سر برند. پس ايشان را به فقر و تنگ دستى و بيمارى مبتلا مى كنم تا بدين سان، كار دينشان برايشان سامان يابد؛ و من آگاه ترم كه كار دين بندگان مؤمنم، به چه چيزْ سامان مى يابد».