حدیث دربارهحكمت تنگنايى و گشايش روزى

عنه صلى الله عليه و آله:قالَ اللّهُ عز و جل:. إنَّ مِن عِبادِيَ المُؤمِنينَ لَعِبادا لا يَصلُحُ لَهُم أمرُ دينِهِم إلّا بِالفاقَةِ وَالمَسكَنَةِ وَالسُّقمِ في أبدانِهِم، فَأَبلوهُم بِالفاقَةِ وَالمَسكَنَةِ وَالسُّقمِ فَيَصلُحُ عَلَيهِم أمرُ دينِهِم، وأنَا أعلَمُ بِما يَصلُحُ عَلَيهِ أمرُ دينِ عِبادِيَ المُؤمِنينَ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل فرموده است: «. هر آينه از بندگان مؤمن من، كسانى هستند كه كار دينشان برايشان به سامان نمى آيد، جز به اين كه در فقر و تنگ دستى و بيمارى به سر برند. پس ايشان را به فقر و تنگ دستى و بيمارى مبتلا مى كنم تا بدين سان، كار دينشان برايشان سامان يابد؛ و من آگاه ترم كه كار دين بندگان مؤمنم، به چه چيزْ سامان مى يابد».

۱.الكافي: ج 2 ص 60 ح 4.

کلیدواژه‌ها حکمت های اقتصادی خاستگاه های توسعه خاستگاه های اعتقادی حکمت تنگنایی و گشایش روزی

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل مى فرمايد: «هر آينه من، توانگر را بدان جهت كه نزدم كرامتى دارد، توانگرى نبخشيده ام؛ بلكه براى مبتلا ساختنِ توانگران است».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل فرموده است: «به سرفرازى و شكوهم سوگند، بنده اى را كه بخواهم بر وى رحمت آورم، از دنيا بيرون نمى آورم، مگر آن كه هر گناهى را كه مرتكب شده، از وى مى زُدايم، و آن، چنين است كه يا تنش را بيمار مى كنم و يا روزى اش را تنگ مى سازم و يا در دنيا به هراس دچارش مى كنم. اگر باز هم گناهى بر او باقى ماند، هنگام مرگ بر وى سخت مى گيرم. به سرفرازى و شكوهم سوگند، بنده اى را كه بخواهم به عذاب دچار سازم، از دنيا بيرون نمى آورم، مگر آن كه هر كار نيكى را كه مرتكب شده، از وى مى گيرم، و آن، چنين است كه يا روزى اش را گشايش مى بخشم و يا تنش را سلامت مى دارم و يا در دنيا برايش امنيت فراهم مى آورم، و اگر باز هم باقى ماند، به سبب آن، مرگ را بر وى آسان مى سازم».