حدیث دربارهستودن شوخى

گزیده حکمت‌نامه پیامبر اعظم(ص)، ص ۱۰۵۷، ح ۳۶۶۳

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

ستودن شوخى

عنه صلى الله عليه و آله:المؤمنُ دَعِبٌ لَعِبٌ، والمُنافقُ قَطِبٌ غَضِبٌ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مؤمن، شوخ و شنگ است و منافق، اخمو و عصبانى.

۱.تحف العقول: ص 49.

کلیدواژه‌ها شوخی حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های گوناگون ستودن شوخی

احادیث دیگر این موضوع

۳

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:من مزاح مى كنم؛ امّا جز حق نمى گويم.

تنبيه الخواطر:پيرزنى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد. ايشان فرمود: «پير به بهشت نمى رود». پيرزن گريست. [پيامبر صلى الله عليه و آله] فرمود: «در آن روز، تو پير نخواهى بود. خداوند متعال مى فرمايد: «ما آنان را پديد آورديم، پديدآوردنى، و ايشان را دوشيزه گردانيديم» .

الكافىـ به نقل از معمّر بن خلّاد ـ: از امام كاظم عليه السلام پرسيدم و گفتم: كسى با عدّه اى مى نشيند و با هم مى گويند و شوخى مى كنند و مى خندند. فرمود: «اگر چيزى [در آن] نباشد، اشكالى ندارد» و به گمانم، مقصود ايشان، ناسزاگويى بود. سپس فرمود: «باديه نشينى بود كه نزد پيامبر خدا مى آمد و براى ايشان، هديه مى آورد و همان جا مى گفت: پولِ هديه ما را بده! و پيامبر خدا مى خنديد. [پيامبر صلى الله عليه و آله]هر گاه اندوهگين مى شد، مى فرمود: آن باديه نشين چه مى كند؟ كاش نزد ما مى آمد!».