حدیث دربارهستودن كسى به آنچه در او نيست
رسول اللّه صلى الله عليه و آلهـ لِعبداللّه بن مسعود ـ: يَابنَ مَسعودٍ، إذا مَدَحَكَ النّاسُ فقالوا: إنّك تَصومُ النَّهارَ وتَقومُ اللّيلَ وأنتَ على غَيرِ ذلكَ فلا تَفرَحْ بذلكَ؛ فإنَّ اللّهَ تعالى يقولُ: «لا تَحْسَبَنَّ الّذينَ يَفرَحُونَ بِما أتَوا ويُحِبُّونَ أنْ يُحمَدوا بما لَم يَفْعَلوا فَلا تَحْسَبَنَّهُمْ بِمَفازَةٍ مِنَ العَذابِ ولَهُمْ عَذابٌ ألِيمٌ» . ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به عبد اللّه بن مسعود ـ: اى پسر مسعود! هر گاه مردمْ تو را ستودند و گفتند: «روزها روزه مى گيرى و شب ها عبادت مى كنى» و تو چنان نبودى، شادمان مشو؛ زيرا خداوند متعال مى فرمايد: «البته گمان مبر كه كسانى كه بدانچه كرده اند، شادمانى مى كنند و دوست دارند به آنچه نكرده اند، ستايش شوند، قطعا گمان مبر كه براى آنان، نجاتى از عذاب است، [كه]آنان را عذابى دردناك است» .
۱.مكارم الأخلاق: ج 2 ص 353 ح 2660.